کلن: فراخوان برای گردهمایی، به یاد جانباختگان سال ۶۷

مادران خاوران به من بگویید چگونه تحمل کنم ؟

به مادران خاوران:

باز هم سالگرد دیگری از فاجعه ای بشری گذشت ، سالگرد اعدام های دسته جمعی سال 67 ، بی آنکه کسی به شما، مادران خاوران، پاسخگو باشد که چه شد فرزندان تان را اعدام کردند .

آنها که در زندان بودند ، آنها که در بند ، اسیر بودند ، آنها که دادگاهی شده بودند ، آنها که محکوم به زندان شده بودند و سالها از محکومیت شان می گذشت ، حتی برخی از آنان مدت محکومیت خود را سپری کرده بودند ، چه کسی فرمان داد؟ چه کسانی اجرا کردند ؟ امسال حتی نگذاشتند شاخه گلی بر مزار خیالی شان بگذارید . چرا از استخوان های آنها هم می ترسند ؟ آنان چه کرده بودند که این چنین موجب هراس ستمکاران هستند .

در سالگرد فاجعه ملی ، نظاره می کنیم قاتلان و جنایتکاران را ، که حق به جانب تر از همیشه ، درشهر ها و خیابان های میهن عزیزمان ، آزادانه تر از همیشه ، می گردند . و به ناموس مردم تجاوز می کنند ، اموال ملت را چپاول می کنند و فاجعه ای پشت فاجعه راه می اندازند . تو ای مادر، که 22 سال غم فراق و هجران را تحمل کردی ، به من بگو ، چگونه تحمل کنم غم دوری فرزندم را:

که در زندان است که زیر شکنجه است

که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته

که دچار افسردگی شدید است

که بیمار است و در بستر که مجروح است

و معلول سبز که مفقود شده

ونامی از او حتی در گورستان ها نیست

که در خیابان با روبانی سبز بر پیشانی کشته شده

که در زندان زیر شکنجه جان باخته

که اعدام اش کرده اند

و من نمی دانم در کدامین گورستان است

مادران خاوران ترا بخدا به من بگویید !

چگونه تحمل کنم ؟

نوعید جان‌باختگان 19 اردیبهشت در کردستان برگزار شد

به مناسبت فرا رسیدن عید فطر گروه‌هایی از شهروندان کردستانی در شهرهای سنندج و کامیارن و ماکو با حضور در منازل 4 فعال کُرد که نوزدهم اردیبهشت ماه امسال در زندان اوین تهران اعدام شدند همدردی و همراهی خود را با خانواده‌های ایشان ابراز داشتند. در مراسم‌ که در منازل فرزاد کمانگر ، فرهاد وکیلی و علی حیدریان برگزار شد عده‌ای از خانواده‌های زندانیان سیاسی و جان‌باختگان پیشین جنبش کردستان و نیز تعدادی از فعالان مدنی و سیاسی کُرد حضور داشتند.

همچنین سلطنت رضایی (مادر فرزاد کمانگر) در پایان مراسم منزل خویش در کامیارن با سفر به سنندج در منازل علی حیدریان و فرهاد وکیلی حضور یافت و با مادران و خانواده این جان‌باختگان به ابراز همدردی و دلتنگی پرداخت. مادران فرزاد، فرهاد و علی در این دیدارها ضمن اعلام این‌که هر یک از این عزیزان فرزندان ما هستند و با هم فرقی ندارند، اعلام کردند «همه‌ی ما عضو یک خانواده هستیم».

این مادران همچنین از شهروندان قدرشناسی که آن‌ها را تنها نگذاشته و طی این مدت با حضور ارزشمند خود تسلی بخش غم بزرگی که بر آن‌ها رفته بوده‌اند، تشکر کردند. گفته می‌شود به مناسبت جشن رمضان مراسم مشابه‌ای نیز در منزل شیرین علم هولی در ماکو برگزار شده است.

فرزدا کمانگر، فرهاد وکیلی، علی حیدریان و شیرین علم هولی 4 فعال کُردی بودند که همراه با مهدی اسلامیان، شهروند شیرازی به اتهام محاربه در تاریخ 19 اریبهشت 1389 بدون اطلاع خانواده و وکلای خود در زندان اوین تهران اعدام شدند. مسئولان جمهوری اسلامی ایران از تحویل اجساد و حتی نشان دادن محل دفن آن‌ها به خانواده‌های‌شان خودداری کردند. به دنبال این اتفاق مردم شهرهای کردستان طی یک اعتصاب عمومی گسترده و بی‌سابقه، به ویژه در سنندج مرکز استان کردستان اعتراض خود را نسبت به این اعدام‌های سیاسی نشان دادند.

ارسال شده توسط madarane azadar

گزارش تصویری حامیان مادران پارک لاله-مادران صلح دورتموند درهمبستگی و حمایت کمپین برای آزادی شیوا،

جمعه ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰ در دورتموند

ای کاش می توانستیم شیوا باشیم.....
شعری از بهمن امینی

ای کاش می توانستیم بی‌دریغ باشیم آن گونه ای که شیوا همواره بوده است.
بی دریغ در عشق ورزیدن به عدالت به آزادی به بهروزی انسان.
بی دریغ در عشق ورزیدن به ایران به مردم ایران.
بی دریغ در عشق ورزیدن به کودکانِ کار مادرانِ خسته سُهره های گرفتار
و چشم‌های دوخته بر در در انتظار و تبدار.
ای کاش می توانستیم چون شیوا آفتاب شادی را بر قلب‌ها بتابانیم و
با چهره گشاده و لبخند و خنده هان چون چلچراغ خنده هایش تیرگی‌ها
را از آسمان شهر برانیم.
ای کاش آغوش مهربانی‌مان می‌توانست در بی‌دریغی اقیانوس وارش
مثل شیوا یک ملتی، جهانی را پذیرا باشد.
ای کاش ........
( برداشت : صفحه کمپین برای آزادی شیوا )

زنده باد صلح و آزادی
حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند
دوستان لطفآ برای دیدن گزارش تصویری به لینک زیر مراجعه کنید http://www.facebook.com/photo.php?pid=531546&id=1850208539&comments=&alert=#!/album.php?aid=31284&id=100000680559971&ref=mf

فراخوان حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند

طی چند روز اخیر سازمان های بین المللی حقوق بشر از جمله کمیسیون حقوق بشر پارلمان اروپا، دیده بان حقوق بشر و عفو بین الملل ضمن ابراز نگرانی شدید از اتهامات بی پایه و اساس منتسب به شیوا نظر آهاری، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط، و رفع تمامی اتهامات از وی شدند ."

به نقل از خبرگزاری های مختلف روز شنبه 13 شهریور 1389:

در آخرین جلسه رسیدگی به اتهامات شیوا نظر آهاری روزنامه نگار،عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر و فعال حقوق بشر به ریاست قاضی پيرعباسی، اتهامات محاربه موضوع ماده 186، اجتماع و تبانی جهت ارتكاب جرم موضوع ماده 610، تبليغ عليه نظام موضوع ماده 500 و اخلال در نظم عمومی موضوع ماده 618 قانون مجازات اسلامی به شیوا تفهيم شد

شیوا اتهامات وارده را رد کرده است.

ما حامیان مادران پارک لاله - مادران و پدران صلح دورتموند گردهمایی این هفته خود را دوباره به
حمایت از شیوا نظر آهاری اختصاص داده و در همبستگی با کمپین جهانی برای آزادی شیوا به افشاگری
پرداخته و برای رساندن صدای داد خواهی شیوا و خانواده اش به گوش جهانیان از همه شما عزیزان تقاضای کمک می کنیم .

بیاید دست در دست هم صدای داد خواهی همه مادران، پدران و خانواده های زندانیان سیاسی - عقیدتی
راکه خواستار آزادی فوری عزیزان در بندشان هستند،
به گوش جهانیان برسانیم ......
بیاید تا بگوییم، ما بر علیه احکام اعدام، سنگسار و شکنجه هستیم .....
بیاید تا بگوییم، ما خواستار محاکمه آمران و عاملان جنایات ۳۱ سال گذشته می باشیم ....

جمعه ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰ ، از ساعت ۱۷ تا ۱۸ بعد ظهر در خیابان کاتارینن
( از طرف درایستگاه قطارمرکزی - بالای پله ها ) - دورتموند

زنده باد صلح و آزادی
حامیان مادران پارک لاله
مادران صلح دورتموند

عیادت مادران پارک لاله از مادر فرزاد کمانگر

تعدادی از مادران پارک لاله (مادران عزادار) از سلطنت رضایی(مادر فرزاد کمانگر) که اخیراً در تهران جراحی چشم انجام داده ،

عیادت کردند. مادران در این دیدار ضمن دلجویی از خانم رضایی وهمدردی با وی، غم و اندوه خود از اعدام فرزاد و دیگر زندانیان کُرد را ابراز داشتند. مادارن پارک لاله حمایت و پشتیبانی مادران عزادار از یکدیگر در سراسر ایران را ضروری دانستند و بر حق خود در پیگیری ظلمی که برخود و فرزندان رفته تاکید کردند.

سلطنت رضایی نیز با سپاس از حضور مادران و همدردی‌هایی که طی این مدت با وی صورت گرفته است گفت: همه‌ی ما به نوعی درد زندان یا مرگ فرزندان و عزیزان‌مان را تجربه کرده‌ایم و همدردیم. برای من آن دختر جوانی که درخیابان‌های تهران تیر خورد و کشته شد با پسرم که یعد از چهار سال تحمل زندان و شکنجه پای چویه‌ی دار رفت فرقی ندارد و همه فرزندان من هستند.

وی در ادامه گفت: پسرم را به ناحق اعدام کردند و حتی جنازه اش را تحویلمان نداند. چهار روز همراه بقیه خانواده ها در زندان اوین بودیم جوابی ندادند. به مجلس رفت
یم و آنجا استاندار کردستان هم حضور داشت. به او گفتم به اینجا می گویند خانه ی ملت. اینجا جای من است نه شما! همین آقا گفت اگر جنازه‌ها را تحویل‌تان بدهیم کردستان یکپارچه آتش می‌شود. بروید بعدا قبرها را نشان تان می دهیم. من هم گفتم گلی پرورش دادم و آن را تقدیم کردستان کردم. افتخارش برای من و شرمش برای شما.

بعد از چهلم هم به استانداری کردستان مراجعه کردم و گفتم قول دادید قبر فرزندم را نشانم دهید. استاندار باز جواب سربالا داد و گفت قبرشان را نشان‌تان دهیم می‌شود محل برپایی تجمع. تنها کاری که می‌توانم بکنم این است که برای کم شدن عذاب قیامت شان دعا کنم. این حرف را که زد بلند شدم و با مشت روی میزش کوبیدم و گفتم قیامت اینجاست. اصلا من مشتی خاک نمی خواهم. پسر من در دل مردمش زنده است. از اتاق بیرون آمدم و از ساختمان استانداری که خارج شدم دیدم تعداد زیادی مامور آماده باش ایستاده اند. با صدای بلند گفتم قدرت یک مادر فرزنده مرده را ببینید که از ترس‌شان این همه مامور برایش آورده اند. یکی از نگهبانان زن دستم را گرفت و در حالی که خودش اشک می ریخت گفت مادر جان آرام باش، برو نگذار دستشان به دستت بخورد.

در ادامه ی این دیدار یکی از مادران که فرزندنش مدتی در زندان با فرزاد کمانگر همبند بوده ، خاطراتی را از زیان پسرش در تعریف از رفتار و منش فرزاد بیان داشت و گفت پسرم از شنیدن خبر اعدام فرزاد بسیار ناراحت شد . او احترام خاصی برای فرزاد قائل است و او را سمیل یک تا انسان دلسوز و آزاده می داند .

در پایان مادران بر خواسته های قانونی و برحق خود تاکید کردند وبار دیگر هم قسم شدند که تا پای جان از خون پاک فرزندان شان نگذرند.

ارسال شده توسط madarane azadar

گزارش گردهمایی حامیان مادران پارک لاله مادران صلح دورتموند - جمعه ۳ سپتامبر ۲۰۱۰

گزارش گردهمایی حامیان مادران پارک لاله
مادران صلح دورتموند - جمعه ۳ سپتامبر ۲۰۱۰

برنامه امروز مادران در همبستگی با مادران خاوران و
یادمان قربانیان شهریورسیاه سال ۶۷ شروع شد،
به یاد همه پویندگان راه پر شورآزادی ، در هم دلی با این
مادران مبارز و استوار، و برای همه انسان هایی که برای
تلاش ارتقاء حقوق بشر در ایران، در بند نشسته اند،
برای شیواها، برای این انسان های شیفته راه آزادی ، ادامه یافت .

مردم هم، از شنیدن حقایق باور نکردنی شهریور ۶۷،
از گلستان خاوران، از دیدن عکس های این عزیزان قربانی،
ازشنیدن اخبار روز در ایران، از محاکمه فعالان حقوق بشر و
زندانی بودن آنان به جرم انسان دوستی ، تنها راه حل ممکن
برای رسیدن به اهدافمان را، ادامه چنین اکسیون هائی دانستند .

در اکسیون امروز یکی از نکات اصلی مورد گفتگو با مردم،
کمپین سراسری برای آزادی شیوا نظر آهاری بود .
امضاء های جمع شده مثل همیشه به سازمان ملل متحد
فرستاده خواهد شد .

زنده باد صلح و آزادی
همبستگی با مادران پارک لاله
مادران صلح دورتموند