۱۳۹۱ آبان ۲۸, یکشنبه

افراشتن پرچم آبی " علیه خشونت " در مقابل شهرداری شهر دورتموند آلمان

افراشتن پرچم آبی " علیه خشونت " در مقابل شهرداری شهر دورتموند آلمان  

به مناسبت ۲۵ نوامبر، روز جهانی رفع خشونت علیه زنان در شهر دورتموند ( آلمان )، روز 
سه شنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۴ بعد از ظهر از طرف شهرداری و دفتر زنان شهر دورتموند 
پرچم آبی "علیه خشونت " طی مراسمی رسمی در میدان صلح  بر افراشته خواهد شد

این برنامه با حمایت گروه اتحاد زنان شهر دورتموند از جمله گروه حامیان مادران پارک 
لاله ایران - مادران صلح دورتموند می باشد و پرچم آبی تا 
روز ۲۵ نوامبر جلوی شهرداری این شهر بر افراشته خواهد ماند. شرکت در این مراسم آزاد است 

حامیان مادران پارک لاله ایران - مادران صلح دورتموند
---------------------------------------------------------------

Das Hissen der blauen Fahnen von TERRE DES FEMMES: 

Nein zu Gewalt an Frauen / Frei leben - ohne Gewalt.
Die Veranstaltung unter Leitung vom Frauenbüro ist am:
Dienstag, dem 20.11. um 14 Uhr auf dem Friedensplatz


۱۳۹۱ آبان ۲۷, شنبه

بیانیه همبستگی برای رفع خشونت علیه زنان در آستانه بیست و پنج نوامبر، روز جهانی رفع خشونت علیه زنان

بیانیه همبستگی برای رفع خشونت علیه زنان
در آستانه بیست و پنج نوامبر، روز جهانی رفع خشونت علیه زنان


بنابر تعریف سازمان ملل متحد "خشونت علیه زنان" شامل هرگونه رفتاری است که می تواند منجر به آسیب فیزیکی (بدنی)، جنسی یا روانی زنان بشود. موضوع "خشونت علیه زنان" و مصداق‌های آن، برای نخستین بار در بیست دسامبر ۱۹۹۳، توسط کمیته‌ای که زیر نظر کمیسیون حقوق بشر فعالیت می‌کرد، مطرح شد. این کمیته اعلامیه ای در مورد رفع "خشونت علیه زنان" منتشر کرد که به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد و بسیاری از کشورها از جمله ایران نیز رسید. همچنین روز ۲۵ نوامبر(۱۹۶۰) که خواهران مبارز میرابال، در جمهوری دومینیکن، توسط عُمال رافائل تروخیوی دیکتاتور، به قتل رسیدند، از طرف سازمان ملل متحد، به شکل نمادین، به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان، برگزیده شد.
اصطلاح کلی "خشونت علیه زنان" نه تنها شامل ضرب و شتم یا کشتار زنان می شود که ابعاد و اشکال گسترده و گوناگون، نظیر آسیب های روانی را نیز دربَر می گیرد. بطور مثال حتی تهدید به ضرب و شتم، اِعمال اجبار یا سلب مستبدانهٔ آزادی (چه در اجتماع و چه در زندگی شخصی زن) خشونتی علیه زنان است. پائین آوردن سن قانونی ازدواج برای دختران، اجباری بودن حجاب به ضرب کتک، محروم کردن زنان از داشتن یک سری مشاغل مشخص، عدم آزادی در انتخاب محل زیست یا کسب اجازه سفر از پدر یا شوهر نیز از جمله انواع خشونت های شناخته شده نسبت به زنان است. همچنین در جوامعی که مرد متأهل می تواند در یک زمان چند همسر عقدی یا ازدواج موقت داشته باشد، یا از حق طلاق یکطرفه برخوردار بوده و حضانت اطفال قانوناً به او تعلق می گیرد، حس عدم امنیت عاطفی برای زنان در زندگی زناشوئی، آنان را بطور مستمر تحت شکنجه و آزار روانی قرار می دهد. همچنین کاربرد کلمات و جملات تحقیر کننده ای که بدن زن، یا درک و فهم او را، بصورت طنز و تمسخر، آماج خود قرار می دهد، مصداق خشونت به شمار می‌آیند. انواع این خشونت‌ها ممکن است در محیط‌های مختلف اجتماعی، محیط خانواده، محل کار، موسسات آموزشی یا حتی به صورت علنی‌تر و سازمان‌ یافته‌تری در خرید و فروش زنان و اجبار آنها به فحشا صورت گیرد. همچنین، در دوران جنگ و کشمکش بین کشورها، تجاوز یا بهره کشی جنسی از زنان، اِعمال خشونت بر آنان است.
مورد ملاله یوسفزای، دختر چهارده ساله آگاه و فعال پاکستانی که بخاطر تشویق دختران به ادامه تحصیل و ترویج این فکر در میان خانواده های کشور خود، مورد اصابت گلوله طالبانی ضد زن قرار گرفت، نمونه بارز و فاجعه آمیز خشونت علیه زنان در عصر دستآوردهای بزرگ بشری است.
امروزه، در بسیاری از جوامع پیشرفته و دمکراتیک که قانون اساسی بر پایه مفاد حقوق بشر شکل گرفته و زن و مرد از هر لحاظ برابر شناخته می شوند، خشونت علیه زنان چه بصورت فیزیکی و چه روانی، حتی اگر در اثر هیجانات آنی خشم و انتقام، صورت بگیرد، جرم محسوب شده و فرد مجرم باید تحت روان درمانی قرار گیرد. درست برعکس، در جوامعی نظیر ایران، که حکومت فردی و مطلقه، در سایه ارزش های فرهنگ سنتی و ضد زن، به ترویج و تقویت مقررات و قوانین مذهبی، عمل می کند، انواع برشمرده خشونت علیه زنان، نه تنها جرم شناخته نمی شود بلکه فرد خاطی، در محافظت قانون، نه تنها از مجازات، مبراست که عمل خشونت آمیز او، پنهان در پشت ایدئولوژی مذهبی، به عنوان حفظ و حراست ناموسِ خانواده تلقی شده، مورد تشویق و تحبیب جامعه سنتی نیز واقع می شود.
کوفی عنان، دبیر کل سابق سازمان ملل متحد، به صراحت بر لزوم تلاش برای رهایی از دو ترس در جامعه جهانی تأکید داشت؛ ترس از مناقشات مسلحانه و جنگ، و نیز ترس از خشونت در حریم خانواده. در خصوص مورد دوم، ما امروز می‌دانیم که دولت‌ها با نحوه تدوین قوانین خود، می‌توانند وارد حریم خانواده‌ها شوند و در رهایی جامعه بشری از این ترس، بسیار تأثیرگذار باشند.گزارشگر منتخب سازمان ملل متحد در گزارشی که از کشورها تهیه می‌کند، سه نکته مهم را مد نظر دارد:
1- آیا مقامات و مسئولین کشور مورد نظر، موضوع خشونت علیه فرد شاکی را پیگیری کرده و مرتکبان آن را مجازات کرده‌اند یا خیر.
2- آیا در آن کشور، مواد قانونی‌ای وجود دارد که به این نوع خشونت‌ها دامن بزند.
3- آیا برای فرد قربانی راه‌های احقاق حق با کارایی مناسب هست یا جبران خسارت شده و آیا برای زنان خشونت دیده، شرایط امنی وجود دارد یا خیر.
چنان که در آغاز ذکر شد، طُرفه در این است که ایران از جمله کشورهائی است که اعلامیه جهانی رفع تبعیض و خشونت علیه زنان را امضاء کرده و نسبت به رعایت آن تعهد سپرده است، اما متأسفانه چون کارکرد این نظام بر اساس قوانین مذهبی و ارزش های سنتی است، نه تنها خشونتِ مردان علیه زنان چه در خانه و چه در اجتماع پیگیری نمی شود، که موجه نیز جلوه می کند. عدم آموزش شناخت و جلوگیری از خشونت در مدارس و آموزشگاه ها به کودکان، تبلیغ و ترویج موضوعی به نام غیرت و صیانت ناموس زن و خانواده، مترادف با موضوعات مذهبی، به مردان و حتی برخی زنان و بسیاری از حاکمان، جواز اِعمال خشونت علیه زنان را داده است.
در سی و چهار سال گذشته، گرچه رژیم اسلامی ایران، از تمام ابزارهای سرکوب، برای راندن زنان به خانه ها و سلب هویت های فردیشان استفاده کرده، اما اکثر زنان با آگاهی، همچنان به مبارزه علیه نظامی که آزادی انسانی ی آنان را در ید قدرت مردان و حکومت پدرسالار مذهبی قرار داده، ادامه می دهند. یکی از صدها نمونه مقاومت زنان ایرانی علیه خشونت وارده از طرف دولت و حکومت اسلامی، اعتصاب غذای نُه تن از زندانیان سیاسی زن بود که علیه یورش ناگهانی و وحشیانه گروه یگان امنیت زنان زندان اوین به بند آنان و بازرسی های بدنی غیراخلاقی، خشونت بار، تحقیرآمیز و غیرانسانی با آنان صورت گرفت.
در آستانه بیست و پنج نوامبر، روزجهانی رفع خشونت عليه زنان، بر ما زنان و مردان فعال و برابری خواه است که از همه انجمن های برابری طلب، سازمان ها، نهادها و کنشگران حقوق بشری و مدنی و همه کسانی که خواهان رهائی زنان از قربانی شدن بخاطر اِعمال خشونت می باشند، بخواهيم تا همصدا با ما، با برگزاری مراسم مختلف، اذهان ایرانیان و جهانیان را به فعالیت در این زمینه جلب کرده، بتوانیم گامی هرچند کوچک در این راه دشوار، اما ممکن و حیاتی برداریم.

امضاکنندگان


1. اتحاد برای ایران ـ بلژیک
2.اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران ـ آمریکای شمالی
3.اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران ـ نیویورک
4. اتحادبرای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران ـ لس آنجلس
5.اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران ـ شیکاگو
6. اتحاد برای پیشبرد سکولار دمکراسی در ایران - اورنج کانتی 
7.اتحاد برای پیشبرد سکولار دمکراسی در ایران – واشنگتن دی سی 
8.اتحاد برای پیشبرد سکولار دمکراسی در ایران - مونترال 
9.انجمن حقوق بشر و دموکراسی ـ هامبورگ
10.انجمن زنان ایرانی: مونترال
11.انجمن همبستگی ایرانیان فرزنو
12.انجمن همبستگی ایرانیان دالاس
13.بنیاد اسماعیل خوئی ـ آتلانتا
14.بنیاد" ندا برای ایران آزاد"
15.جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران ـ جنوب کالیفرنیا
16.جمعیت دفاع از حقوق مردم ایران در اتریش
17.جامعه ی دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در ایران - سوئد 
18.جنبش سبز کاردیف ـ بریتانیا
19.جنبش سبز لندن
20.حامیان مادران پارک لاله ـ لوس آنجلس- ولی 
21.حامیان مادران پارک لاله ـ دورتموند
22.حامیان مادران پارک لاله ـ اسلو - نروژ
23.حامیان مادران پارک لاله ـ ژنو
24.حامیان مادران پارک لاله ـ ایتالیا
25.حامیان مادران پارک لاله ـ هامبورگ
26.حامیان مادران پارک لاله ـ کلن
27.حامیان مادران پارک لاله ـ وین
28.خانه همبستگی مهر - کلن 
29.فدراسیون اروپرس ـ بلژیک
30.کانون ایران آزاد ـ آلمان
31.کانون فرهنگی نگاه ـ اسن
32.کانون حقوق بشر سیمرغ ـ دورتموند
33.کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران- اتریش
34.کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی ـ پاریس
35.کمیته نروژی-ایرانی حمایت از مبارزات مردم ایران 
36.کمپین بین المللی علیه خشونت در ایران
37.گروه ۲۲ خرداد ـ هامبورگ
38.گروه گفتگو – ونکوور
39.مادران صلح - مونترال
40.همایش ایرانیان ـ هامبورگ
41.فعالینِ حقوق بشر و دموکراسی‌ - هامبورگ
42.شورای حقوق بشر - سوئد

۱۳۹۱ آبان ۲۵, پنجشنبه

Solidaritätsaktion für Nasrin Sotoudeh in Dortmund



Solidaritätsaktion für Nasrin Sotoudeh in Dortmund




Am Samstag, dem 10.11.12 fand an der Katharinenstraße in Dortmund eine
besondere Aktion statt: Zwei Gruppen – die Dortmunder Gruppe Madaran
Solh Dortmund, eine der weltweit aktiven Solidaritätsgruppen mit den Laleh-Park-
Müttern im Iran und das „Bündnis Dortmunder Frauen“ beteiligten sich
an einer gleichzeitig in vielen anderen Ländern stattfindenden Info- und
Solidaritätsaktion mit Nasrin Sotoudeh, der bekannten iranischen
Rechtsanwältin, die seit September 2010 im Gefängnis ist.

Nasrin Sotoudeh befindet
sich seit dem 17.Oktober im Hungerstreik gegen ihre unmenschlichen
Haftbedingungen. Unter anderem wird ihr versagt, ihre Kinder
bei Besuchen im Gefängnis ohne Trennscheibe zu sprechen. Weitere
neun Frauen beteiligten sich zunächst an dem Hungerstreik. Es drangen
auch Informationen an die Öffentlichkeit, dass in den letzten Tagen
höchstwahrscheinlich zwei politische Gefangene unter der Folter ermordet wurden.
Einer von ihnen heißt Satar Beheshti, ein 35jähriger im Iran bekannter Blogger.
Die Teilnehmenden und viele interessierte Passanten protestierten gegen
die barbarischen Hinrichtungen im Iran (und anderswo), die sowohl in
Gefängnissen als auch öffentlich stattfinden. In diesem Jahr gab es im Iran
offiziell bereits 360 Hinrichtungen! Politische Beobachter gehen davon aus, dass es
wahrscheinlich über 200 Menschen mehr sind, deren Leben die iranische Diktatur
durch Hinrichtung ausgelöscht hat.
.

Die Aktion stand auch im Zusammenhang mit dem Internationalen Tag gegen
Gewalt an Frauen, der am 25.November weltweit begangen wird.

Das Bündnis Dortmunder Frauen, ebenso wie die daran beteiligte Gruppe
Madaran Solh Dortmund (= Mütter für den Frieden Dortmund) lädt zu zwei Aktivitäten
ein:

1. Am Dienstag, 20.11., 14 Uhr, wird vor dem Dortmunder Rathaus eine
Fahnenaktion stattfinden. Es sollen mehrere Fahnen von Terre des
Femmes mit dem Text „Frei leben ohne Gewalt!“ gehisst werden. Diese
Veranstaltung wird vom Dortmunder Frauenbüro organisiert und von
zahlreichen Dortmunder Frauengruppen unterstützt.

2.Am Sonntag, 25.11., ebenfalls um 14 Uhr, wird das Bündnis
Dortmunder Frauen in den Räumen der PDL, Münsterstraße 9-11
(nördlich vom Hauptbahnhof) eine Veranstaltung mit Video-Vorträgen,
Reden, Musik und selbstgemachten internationalen Speisen sowie
Getränken durchführen. Ebenfalls wird es eine Lesung der bekannten
türkischen Autorin Pinar Selek aus ihrem Buch „Zum Mann gehätschelt,
zum Mann gedrillt“ geben.

Nachricht in der Dortmund-City:
http://www.lokalkompass.de/dortmund-city/politik/solidaritaetsaktion-fuer-nasrin-sotoudeh-d232339.html

۱۳۹۱ آبان ۲۱, یکشنبه

دورتموند - گزارش گردهمآئی حامیان مادران پارک لاله دورتموند


دورتموند - گزارش گردهمآئی حامیان مادران پارک لاله دورتموند


حامیان مادران پارک لاله دورتموند روز شنبه ۱۰ نوامبر ۲۰۱۱ در اعتراض به شکنجه 
و قتل ستار بهشتی، در حمایت از نسرین ستوده و سایر زندانیان سیاسی ایران و در اعتراض 
به احکام جاری اعدام، با حمایت از فراخوان شبکه "همبستگی برای حقوق بشردر ایران"، گردهمایی 
در شهر دورتموند آلمان داشتند . 

در این برنامه حامیان مادران پارک لاله دورتموند با خبر رسانی راجع به  بیست و ششمین روز 
اعتصاب غذای نسرین ستوده برای رسیدن به ساده ترین خواسته های اولیه و انسانی در زندان، 
شکنجه و قتل ستار بهشتی در زندان و احکام جاری اعدام برای زندانیان سیاسی،تلاشی دوباره  
در افشاگری نقض حقوق بشر در ایران داشتند .

تعدادی فعالان زنان گروه های ائتلافی دورتموند با پخش اعلامیه راجع به اعدام ها و اعتصاب 
غذای نسرین ستوده و اعلامیه راجع به رفع خشونت بر زنان، از این گردهمایی حمایت کردند.

حامیان مادران پارک لاله دورتموند مثل همیشه با جمع آوری امضاء برای لغو مجازات اعدام در 
ایران و با تاکید بر خواسته های مادران پارک لاله و حامیان آنان در سراسر جهان: آزادی بدون قید 
و شرط همه زندانیان سیاسی-عقیدتی، لغو مجازات اعدام در ایران،محاکمه و مجازات همه آمران و 
عاملان جنایات ۳۳ سال گذشته در دادگاه های علنی و مردمی، تلاش در رساندن صدای داد خواهی 
مادران و هم وطنانمان کردند .

حامیان مادران پارک لاله دورتموند
نوامبر ۲۰۱۲ 

پیوند گزارش تصویری برنامه در فیس بوک حامیان مادران پارک لاله دورتموند



۱۳۹۱ آبان ۱۸, پنجشنبه

تجمع فعالان حقوق مدنی و حقوق بشر ایرانی ساکن لس آنجلس در روز 10 نوامبر

تجمع فعالان حقوق مدنی و حقوق بشر ایرانی ساکن لس آنجلس در روز 10 نوامبر

در روز دهم نوامبر دو هزار و دوازده میلادی، جمعی از فعالان ایرانی حقوق مدنی و حقوق بشر، حامیان مادران پارک لاله در لس آنجلس و فعالان جنبش زنان، در حرکتی سراسری، در برابر ساختمان ایستگاه تلویزیونی سی ان ان، جمع خواهند شد تا بار دیگر اعتراض خود را نسبت به شرایط ناگوار و نامعلوم نسرین ستوده مدافع حقوق بشر و وکیل پایه یک دادگستری، و همچنین وضعیت تمام زندانیان سیاسی - عقیدتی که اکثراً بیش از دوران محکومیت خود هنوز در سلول های انفرادی بسر می برند، اعلام کنند. مرگ وبلاگ نویس و کارگر شجاع ستار بهشتی که به علت شکنجه های طاقت فرسا در زندان رخ داد، یکی دیگر از نشانه های سبعیت و درنده خوئی عمال رژیم جمهوری اسلامی با کسانی است که چون آنان نمی اندیشند و رأی و نظری متفاوت دارند.
زمان تجمع: 5 بعد از ظهر روز شنبه 10 نوامبر
مکان تجمع: مقابل ساختمان سی ان ان در
6430 Sunset Blvd
Los Angeles, CA 90028

گردهمایی اعتراضی حامیان مادران پارک لاله دورتموند - شنبه ۱۰ نوامبر ۲۰۱۲


گردهمایی اعتراضی حامیان مادران پارک لاله دورتموند - شنبه ۱۰ نوامبر ۲۰۱۲ از 
ساعت ۱۳ تا ۱۴ بعد از ظهر - خیابان کاتارینن - دورتموند 


در اعتراض به قتل ستار بهشتی در زیر شکنجه 
در حمایت از خواسته های بر حق نسرین ستوده و همه زندانیان سیاسی در زندان اوین
برای آزادی همه زندانیانی سیاسی 
برای لغو جاری احکام اعدام 
برای محاکمه آمران و عاملان جنایات ۳۳ سال گذشته در ایران 
گرد هم می آییم 
برای همبستگی با هم وطنانمان به ما بپیوندید 
حامیان مادران پارک لاله دورتموند

موافقت پارلمان اروپا با نصب تصاویر نسرین ستوده و جعفر پناهی بر سر در پارلمان اروپا


کمپین جهانی
 برای همصدایی و پشتیبانی از نسرین ستوده و زنان زندانی سیاسی در ایران

درایران‌؛همه انسان های آزاد اندیش در خطر زندانی شدن به اتهام اقدام علیه جمهوری اسلامی هستند . هنرمندان؛خبر نگاران؛ دانشجویان؛ وکلا؛ فعالین جنبش زنان؛ مدافعین حقوق بشر؛ و حتی مادران داغدار؛ همه و همه متهم هستند؛ بسیاری از آنان هم اکنون زندانی بوده و برخی کشوری را که در ان رشد کرده و دوست می دارند رها کرده و مهاجرت کرده اند تا اسیر بی قانونی حکومت نشوند.

جمهوری اسلامی که از هیچ گونه آزار و شکنجه زندانیان سیاسی پرهیز نمی کند با عدم تامین حد اقل حقوق زندانیان، شکنجه روانی را به اوج خود رسانده است.

اعتصاب غذای اخیر زندانیان سیاسی زن از جمله خانم ستوده وکیل دادگستری در اعتراض به همین شکنجه های روحی بوده است.

حق ملاقات یکی از پای ای ترین حقوق هر زندانیست، ممنوعیت ملاقات مادری با همسر و فرزندانش از جمله شکنجه هایی است که بر نسرین ستوده که جز در راه عدالت و حقوق انسانی گامی بر نداشته روا داشته اند . او تنها نیست، زنان و مردان بسیاری از شرایط غیر انسانی در زندان ها رنج می برند. از زشت ترین و غیر انسانی ترین شکنجه ها، قطع رابطه زندانی با محیط است، بر اساس قانون زندانی با هر اتهامی باید حق ملاقات داشته باشد، باید وکیل داشته باشد و آنگاه که جرمی برایش نوشتند بهیچوجه حق ندارند او را در سلول های انفرادی نگه دارند،هم اکنون نسرین را که از اعتصاب غذا به حال وخیمی افتاده بود از بیمارستان مستقیما به انفرادی برده اند، این نه تنها خلاف قانون بلکه نماد روشن شکنجه واولیه ترین حقوق انسانی است.

کانون های بین المللی و دولت های بسیاری اعتراض خود را به جمهوری اسلامی اعلام داشته اند، ما میتوانیم و باید ذهن انسان های شریف جهان را به خطر بزرگی که زندانیان مدافع حقوق بشر در ایران را تهدید می کند آگاه سازیم.

ما از همه ایرانیان مقیم خارج وشهروندان جهان وتمامی مدافعین صلح و حقوق انسانی تقاضا میکنیم روز دهم نوامبر با تجمع خود در هر شکل ممکن از اعتراضات اخیر زنان مبارز ایران پشتیبانی نموده ودر حمایت ازآنان خواستار آزادی تمامی زندانیان سیاسی باشیم.

برای پشتیبانی از نسرین و یارانش دهم نوامبر ۲۰۱۲ 

با اقدامی مشترک صدای اعتراض مان را به گوش جهان برسانیم 

همبستگی برای حقوق بشردر ایران

فراخوان کمیته ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس

فراخوان کمیته ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس

فراخوان به تظاهرات در پاریس
برای اعتراض به شرایط زندانیان سیاسی و قتل ستّار بهشتی
هر شب ستاره ای به زمین می کشند و باز
این آسمان غم زده غرق ستاره است
و این بار، ستّار، ستاره ای شد درخشان در آسمان شب زده ایران.
هم میهن
در حالیکه همه ما نگران وضعیت نسرین ستوده، وکیل شجاع و مبارز خستگی ناپذیر بودیم و می خواستیم با بسیج افکار عمومی، جمهوری اسلامی را به پذیرفتن خواست های او واداریم،
در حالیکه همه ما آزرده و دردمند رفتار غیر انسانی ماموران جمهوری اسلامی با زندانیان سیاسی و به ویژه رفتار موهن و زشت آنها با زنان مبارز زندانی در زندان اوین بودیم و می خواستیم با بسیج افکار عمومی جمهوری اسلامی را به پذیرفتن خواست بر حق آنها در رسیدگی به رفتار زشت ماموران زندان اوین و پایان دادن به اذیت و آزار پیوسته زندانیان سیاسی و عقیدتی واداریم،
خبر هولناک قتل ستّار بهشتی کارگر جوان و وبلاگ نویس شجاع، در زیر شکنجه دژخیمان نظام جمهوری اسلامی، همه ما را در اندوهی عمیق و خشمی بی پایان فرو برد.
آری هنوز در ایران، آزادگی را با زندان و شکنجه پاسخ می دهند. هنوز در جمهوری اسلامی عدالت طلبی را با گلوله پاسخ می دهند. هنوز زوزه گرگ های هار دستگاه های سرکوب، آن جمله شوم «بشکنید این قلم ها را» تداومی اهریمنانه می بخشند. هنوز قصه پُرغصه داغ و درفش و دار است و هنوز قصابان بر گذرگاه ها مستقرند، با کنده و ساتوری خونین.
اما هنوز در ایران بسیارند دل به دریا افکنان و به پای دارنده آتش ها که در برابر تندر می ایستند و خانه را روشن می کنند. و هنوز و تا همیشه، تباهی از درگاه بلند خاطرشان شرمسار و سرافکنده می گذرد.
هنوز نسرین ستوده ها، با هزاران همراهِ با نام و گمنام، در درون و بیرون زندان به مبارزه خود علیه دیکتاتوری، سرکوب، فقر و تبعیض ادامه می دهند.
و هنوز ستّارها با هزاران یار عیّار، در جبهه ای به گستردگی ایران برای آزادی و برابری و پایان دادن به حاکمیت سی و سه ساله سیاهی و تباهی بر کشور ما، مبارزه می کنند.
کمیته مستقل ضدسرکوب شهروندان ایرانی در پاسخ به فراخوان «همبستگی برای حقوق بشر در ایران»، برای اعتراض به شرایط زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران، به ویژه اعتراض به محدودیت های دستگاه سرکوب برای نسرین ستوده و هتک حرمت زندانیان سیاسی زن در زندان اوین، و برای ابراز اندوه و خشم خود از قتل ستّار بهشتی در زیر شکنجه، که یادآور قتل زیبا کاظمی، زهرا بنی یعقوب، جانباختگان کهریزک و صدها زندانی سیاسی دیگر که در دهه سیاه شصت در زیر شکنجه مامورین جمهوری اسلامی جان باختند، یک گردهمایی اعتراضی در روز یکشنبه 11 نوامبر از ساعت 16 تا 17:30 در میدان سن میشل (مترو سن میشل) پاریس برگزار می کند.
ما از همه ایرانیان آزاده ساکن پاریس و حومه دعوت می‌کنیم تا با شرکت در این گردهمایی، همبستگی و همراهی خود را با مبارزات مردم کشورمان برای آزادی، دموکراسی و حقوق بشر نشان‌دهند و در حمایت از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران، همصدا با ما، خواستار آزادی تمام آنها باشند.
یکشنبه 11 نوامبر 2012، ساعت ۱6 تا 17:30، میدان سن میشل
کمیته ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس