۱۳۹۶ اسفند ۱۴, دوشنبه

استمرار ۳۹ سال مبارزه زنان ایران با حکومت زن ستیز


هشت مارس روز جهانی زن بر همه زنان و مردان برابری خواه مبارک باد


استمرار ۳۹ سال مبارزه زنان ایران با حکومت زن ستیز

درست چند هفته پس از سرنگونی نظام پادشاهی و روی کارآمدن دولت اسلامی در ایران، در اسفندماه سال ۱۳۵۷ و به مناسبت روز جهانی زن، در اعتراض به سخنان زن ستیزانه خمینی در مورد حجاب اجباری، دهها هزار تن از زنان ایران در تظاهرات ها و گردهمائی های باشکوه، نخستین اعتراض خود را با شعارهائی از قبیل: "ماانقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم" مخالفت خود را با اهداف بنیادگرایان اسلامی تازه به قدرت رسیده به نمایش گذاشتند.

در بیانیه ای که در آن روز انتشار یافت، زنان اندیشمند و مبارز ایران،خواسته های اساسی خود را از جمله اینگونه مطرح نموده بودند:
۱- ما زنان که دوش به دوش مردان وظایف اجتماعی خود را در قبال کشور انجام میدهیم و در خانه تربیت نسل آتی مملکت را برعهده داریم دارای اهلیت کامل هستیم و به حفظ شئون و شخصیت و شرافت خود وقوف کامل داریم و معتقدیم که عفت زن در فرم پوشش خاصی متجلی نمیشود.
۲- حق برخورداری مساوی با مردان از حقوق مدنی برای زنان کشور برسمیت شناخته شده و هرنوع تبعیضی دراین قانون و قوانین مربوط به حقوق خانواده از میان برداشته شود.
۳- حقوق سیاسی و اجتماعی و اقتصادی زنان بدون هیچ تبعیضی حفظ و تأمین گردد.
۴- هر نوع نابرابری بین زن و مرد در قوانین موضوعه مملکتی منجمله قانون کار و قوانین استخدامی کشور مرتفع گردد.
۵- برخورداری واقعی از آزادیهای اساسی، آزادی قلم، آزادی بیان، آزادی عقیده، آزادی شغل، آزادی اجتماعات برای زنان و مردان کشور تأمین گردد.

با گذشت بیشتر از ۳۹ سال از حکومت جمهوری اسلامی نه تنها هیچیک از حقوق و مطالباتی که زنان ایران در فردای قدرت گیری اسلام گرایان مطرح کردند برسمیت شناخته نشده است، بلکه حاکمان برای مقابله با مطالبات حقوق بشری زنان ایران توسل به هر خشونتی را درسرکوب زنان ایران مجاز شمرده اند. از توسل به اسید پاشی و شلاق زدن د رخیابان و زندان و شکنجه و اعدام زنان دگراندیش و مبارز گرفته تا حذف زنان ایران از بسیاری از صحنه های سیاسی و علمی و هنری و ورزشی، همه با هدف تبدیل زنان ایران به شهروند درجه دوم و به حاشیه راندان آنان انجام پذیرفته است.

اما علیرغم تمام فشارها و تبعیض های حکومت اسلامی، مبارزه زنان ایران برای کسب حقوق برابر و برچیده شدن قوانین زن ستیزانه و تبعیض آمیز تا کنون یک لحظه باز نایستاده است. حرکتی که این روزها تحت عنوان "دختران خیابان انقلاب" در مخالفت با حجاب اجباری در ایران جریان دارد نیز در ادامه ۳۹ سال مبارزه بی وقفه زنان ایران است برای کسب حقوق برابر و برچیدن قوانین تبعیض آمیز نظام جمهوری اسلامی. در این حرکت نمادین زنان با برداشتن روسری های خود در خیابان ها به حجاب اجباری اعتراض می کنند و تعدادی از آنها با برخورد های بسیار وحشیانه ماموران مواجه و دستگیر شده اند. "نیروی انتظامی تهران، جمعه چهارم اسفند اعلام کرده است که تشویق زنان به نداشتن حجاب مشمول بند دوم ماده ۶۳۹ قانون تعزیرات خواهد بود که یک تا ۱۰ سال حبس دارد و قابل تبدیل به مجازات جایگزین حبس نیست".

در روز جهانی زن ما نهادهای مدافع حقوق بشری یکبار دیگر توجه افکار عمومی جهان، شخصیت ها و نهادهای حافظ حقوق بشر در تمام کشورها را به حمایت از جنبش گسترده و ضد آپارتاید جنسی که زنان مبارز ایرانی ۳۹ سال است با تحمل زندان و شکجه و اعدام بر دوش میکشند جلب میکنیم و هشدار میدهیم که هم اکنون نیز تعدادی از فعالان زن در زندانها و شکنجه گاههای جمهوری اسلامی برای رسیدن به خواسته های طبیعی خود در اعتصاب غذاهای طولانی به سر می برند و با خطر مرگ و آسیب های جدی مواجه اند. از هر طریقی که ممکن است میبایستی به جمهوری اسلامی فشار وارد شود تا به رفتار ضد انسانی و ضد حقوق بشری خود در مورد زندانیان سیاسی و بویژه زندانیان زن خاتمه دهد. ما هم چنین خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمام "دختران خیابان انقلاب" هستیم.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
برای ۸ مارس ۲۰۱۸

امضاء:

۱ - انجمن زنان ايرانى - مونترال
۲ - انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن
۳ - انجمن همبستگی ایرانیان - تگزاس
۴ - انجمن جمهوریخواهان ایران - پاریس
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - بنیاد اسماعیل خویی
۷ - مادران پارک لاله ایران
۸ - حامیان مادران پارک لاله - دورتموند
۹ - حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۱- صدای موج آزادی - لندن
۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو - کالیفرنیا
۱۳- فدراسیون اروپرس
۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۷- كمپين دفاع از زندانيان سياسي و مدني
۱۸- مادران صلح مونترال
۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران - کلگری
۲۱- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - مونترال
۲۲- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - نیویورک
۲۳- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - لوس آنجلس

۱۳۹۶ بهمن ۲۶, پنجشنبه

نامه سر گشاده به رئیس هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ارتباط با ایران


نامه سر گشاده به رئیس هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ارتباط با ایران

عالی‌جناب، آقای لواندوسکی، رئیس هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ارتباط با ایران،

شما در شرایطی به کشور ما سفر می کنید و به ملاقات مسئولان جمهوری اسلامی ایران می روید که دیکتاتوری و سایه حکومت نظامی پنهانی برسر مردم کشور ما همچنان گسترده است. بی تردید در هفته های اخیر شما خبر وقایع ایران که جسته و گریخته در رسانه های اروپائی درج شده است را شنیده‌اید که مردم ایران در بیش از ۱۰۰ شهر کوچک و بزرگ خیزشی جدی برای تغییر وضعیت موجود را آغاز کردند.

مردم ایران سال هاست که در اعتراض به فقر و فساد و بیکاری و سلب آزادی و تبعیض های فاحش جنسیتی، طبقاتی و قومی و برای کسب ابتدائی ترین آزادی های فردی و اجتماعی مبارزه می‌کنند، زیرا حکومت اسلامی از حدود ۴۰ سال پیش تا کنون تمام این آزادی‌ها را از جامعه سلب نموده و بی‌عدالتی در کشور ما بیداد می کند.

جمهوری اسلامی در برابر اعتراض های اخیر مردمی مانند گذشته و به شیوه همیشگی، با برچسب زدن به عنوان "اغتشاش گر و عوامل دشمن" وحشیانه به تظاهرکنندگان در خیابان حمله نموده و دهها نفر را به قتل رسانده است و هزاران نفر را دستگیر و زندانی و مورد آزار و شکنجه قرار داده است و ۲۵ نفر را در زندان و در زیر شکنجه به قتل رساند و به دروغ اعلام نمود که آنان خودکشی کرده اند.

عالی‌جناب،

ما نهادهای حقوق بشری ایرانی و امضا کنندگان این نامه بدرستی می دانیم که شما در چهارچوب روابط دیپلماتیک دولت ها به کشور ما سفر می کنید و حکومتگران جمهوری اسلامی مایل نیستند سخنی در مورد نقض حقوق بشر در ایران بشنوند.اما همانطوری که می دانید، مفادِ اعلامیه حقوق بشر و قوانین بین المللی جهان شمول هستند و رعایت آن ها برای تمام دولت ها و کشورهای عضو سازمان ملل متحد الزام آور می باشد. جمهوری اسلامی حدود ۴۰ سال است که از ایران زندان بزرگی ساخته و به هر جنایتی علیه مردم دست می زند، بدون اینکه به مردم و سازمان ملل پاسخگو باشد. آقای احمد شهید از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ و پس از آن خانم عاصمه جهانگیر دو گزارشگر ویژه سازمان ملل برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران بوده‌اند و هیچ کدام تاکنون اجازه ورود به این زندان بزرگ را پیدا نکرده اند، پیش از احمد شهید، موریس کاپیتورن، رینالدو گالیندوپل و آندریاس آگوییلار این مسئولیت را به عهده داشته‌اند.

در تظاهرات اخیر، حداقل ۲۲ نفر از مردم توسط نیروهای امنیتی در خیابان کشته شده‌اند و حدود پنج هزار نفر بازداشت گردیده اند که بیش از ۴۹۰ نفر آن‌ها هنوز در زندان هستند و بسیاری از آن‌هایی که موقت با وثیقه آزاد شده اند، بعد به دادگاه احضار خواهند شد. پلیس تهران خبر داده است که ۲۹ نفر نیز در اعتراض به حجاب اجباری و به دلیل برداشتن روسری در مکان هایِ عمومی بازداشت شده اند، در حالیکه شواهد حاکی از دستگیری تعداد بیشتری بوده است. البته سال هاست که فعالانِ سیاسی و اجتماعی از کارگران، معلمان، زنان، دانشجویان، روزنامه نگاران، وکلا در زندان های رژیم اسیر هستند و در میان آن ها می توان از رضا شهابی، ابراهیم مددی، نرگس محمدی، اسماعیل عبدی، داوود رضوی و … نام برد. برخی از آن ها همواره به اشکال مختلف در زیر شکنجه بوده و هستند.

بسیاری از این زندانیان سیاسی برای مقابله با ستمگری های حکومتگران به اعتراض و اعتصاب غذا روی آورده اند. در میان این زندانیان سیاسی، سهیل عربی، آرش صادقی، گلرخ ایریایی و آتنا دائمی، در اعتصاب هستند و بابک جیداری از دستگيرشده گان اخير درزندان مركزى تبريز که در بند ویژه و در انفرادی است با لبان دوخته در اعتصاب غذا بسر می برد. در زندان گوهر دشت؛ زندانیان سیاسی از داشتن وسایل گرمایشی مثل پتو، بخاری محروم اند و در شرایط بسیار دشواری به سر می برند. جان تعدادی از این زندانیان به دلیل اعتصاب غذاهای قبلی به شدت در معرض خطر قرار دارد.

در هفته های اخیر بسیاری از فعالین مدنی نیز بازداشت شده اند که در میان آن ها می توان از نیما صفار، روزبه گیلاسیان، الهه سروش‌نیا، شیما بابایی، سعید اقبالی، داریوش زند، محمود معصومی، بهنام موسیوند، نادر افشاری، سعید صیفی و داریوش زند نام برد.

منصوره بهکیش نیز، یکی از زنانِ آزاده و منتقد به رژیم استبدادی جمهوری اسلامی ایران است که شش تن از اعضای خانواده اش را در دهه ۶۰ اعدام کرده‌اند و به خاطرِ دادخواهی و پیگیریِ چرایی و چگونگی اعدام زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ و به ویژه تابستان۶۷، در دو پرونده اتهامی، در مجموع به یازده سال و نیم زندان محکوم شده است. وی به سبب فعالیت های دادخواهانه خود، در همدلی و همراهی با سایر خانواده های دادخواه که خواهان پاسخگویی مسئولان برای روشن شدن حقیقت در مورد این اعدام ها و دادرسی عادلانه این زندانیان و محاکمه و مجازات عاملان و آمرانِ این کشتار بوده اند، از سوی مسئولان امنیتی و قضایی بارها احضار، بازداشت، بازجویی و ممنوع الخروج شده و هم‌اکنون با اتهام های"تبلیغ علیه نظام و "اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور" به چنین حکم سنگینی محکوم شده است، در حالی که، حق دادخواهی حق طبیعی هر انسانی است.

هم اکنون فشار امنیتی بر فعالانِ کارگری، دانشجویی، زنان و خانواده‌های دادخواه افزایش یافته و بسیاری از آن ها برای مدت های مدید بازداشت شده و تحت شکنجه قرار دارند. ما در شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران به عنوان بخشی از جنبش دادخواهی مردم ایران با کنشگرانِ اجتماعیِ به اسارت درآمده احساس همدردی می کنیم. ما دادخواهی را وظیفه انسانی و حق طبیعی همگان می دانیم و هم صدا با زندانیان دربند، خواهان علنی بودن محاکمه با حضور وکیل و رسانه های همگانی برای همه زندانیان سیاسی هستیم.

ما امضاء کنندگان این نامه از شما که مسئول کمیسیون حقوق بشر هستید، می‌خواهیم که چشم‌ بر نقض حقوق بشر در ایران نبندید و ما را برای تحقق خواسته‌های مان حمایت کنید:

۱- لغو قانون مجازات اعدام

۲- لغو فوری احکام اعدام برای همه زندانیان سیاسی- عقیدتی و از جمله:دکتر احمدرضا جلالی, رامین حسین پناهی و هدایت عبداله پور.

۳ - آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان عقیدتی و سیاسی

۴- لغو احکام زندان برای همه دادخواهان، فعالان مدنی، سیاسی و عقیدتی از جمله، منصوره بهکیش

۵ - آزادی زنان و دختران ايرانى معترض به حجاب اجباری و پایان دادن به بازداشت معترضان

۶ - پایان دادن به برخوردهای امنیتی با معترضان و برخورداری مردم از حقوق پایه‌ای دموکراتیک از جمله: آزادی تجمع،‌ تشکل،‌اعتصاب و آزادیِ اندیشه و بیان

۷ - گزارشگر ویژه سازمان ملل، بتواند آزادانه برای بررسی نقض حقوق بشر به ایران برود

۸ - وکلای مستقل بتوانند در دادگاه های جرایم سیاسی و امنیتی فعالانه و آزادانه حضور یابند و از متهمان دفاع نمایند

۹ - هیات پارلمان اروپا با خانواده های زندانیان سیاسی، مدافعانِ حقوق بشر و فعالان در جنبش های کارگری، دانشجوئی، زنان، بیکاران و اقوام ملاقات نمایند

۱۰- هیات پارلمان اروپا با نمایندگان مجلس که اخیرا از زندان اوین بازدید نموده اند، ملاقات نمایند.

۱۱- محاكمه و مجازات آمران و عاملان تمامی جنایت های صورت گرفته دولتی در جمهوری اسلامی ایران از بدو تاسیس تا به امروز در دادگاه های عادلانه و علنی.


با احترام
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
فوریه ۲۰۱۸


رونوشت به:

همه نمایندگان هیئت نمایندگان پارلمان اروپا در امور ایران و اروپا،

رئیس پارلمان اروپا

خانم موگرینی، وزیر امور خارجه اروپا

سازمان عقو بین الملل

فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر


امضاء:

۱ - انجمن زنان ايرانى - مونترال
۲ - انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن
۳ - انجمن همبستگی ایرانیان - تگزاس
۴ - انجمن جمهوریخواهان ایران - پاریس
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - بنیاد اسماعیل خویی
۷ - مادران پارک لاله ایران
۸ - حامیان مادران پارک لاله - دورتموند
۹ - حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - لندن
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو - کالیفرنیا
۱۳- فدراسیون اروپرس
۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۷- كمپين دفاع از زندانيان سياسي و مدني
۱۸- مادران صلح مونترال
۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران - کلگری
۲۱- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - مونترال
۲۲- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - نیویورک
۲۳- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - لوس آنجلس
۲۴- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - ونکوور
۲۵- صداي موج آزادی لندن



۱۳۹۶ بهمن ۲۳, دوشنبه

فقدان عاصمه جهانگیر را به جامعه حقوق بشری در سراسر جهان تسلیت می گوییم!




فقدان عاصمه جهانگیر را به جامعه حقوق بشری در سراسر جهان تسلیت
می گوییم!


عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه‌ سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران، حقوقدان پاکستانی و فعال حقوق بشر امروز بر اثر سکته‌ قلبی در پاکستان درگذشت.

عاصمه جهانگیر اولین زنی بود که در دیوان عالی پاکستان به سمت ریاست انتخاب شد. در طول عمر ۶۶ ساله خود معاون فدراسیون بین المللی حقوق بشر شد و از روسای مجمع حقوق بشر جنوب آسیا بود.

عاصمه جهانگیر از آبان ۱۳۹۵ با اتمام ماموریت احمد شهید، به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران انتخاب شد و می توان به جرات گفت که یکی از راسخ ترین و شجاع ترین گزارشگران ویژه‌ بود و در موارد بسیار زیادی برای نقض حقوق بشر در ایران به مسولان حکومت جمهوری اسلامی با صراحت انتقادهای شدید کرده بود!

عاصمه جهانگیر اولین گزارشگر ویژه سازمان ملل بود که پرونده های جنایات و قتل عام های دهه ۶۰ را با قاطعيت و تعهد دنبال می کرد و امیدی برای خانواده ها و بازماندگان کشته شدگان، تا روزی عاملان و آمران این جنایات در دادگاه های عادلانه و علنی محاكمه و مجازات شوند .

"او از معدود گزارشگران ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر به‌شمار می‌رفت که نه سیاستمدار بلکه خود، فعال حقوق بشر بود.”

عاصمه جهانگیر تا آخرین لحظه، اجازه ورود به ایران را دریافت نکرد و کارش نیمه تمام ماند!

فقدان عاصمه جهانگیر، این زن مبارز و راسخ را به جامعه حقوق بشری در سراسر جهان تسلیت می گوییم!

راهش پر رهرو و یادش زنده باد
شورای هماهنگی شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
۱۱ فوریه ۲۰۱۸



اعدام رامین حسین پناهی، اعدام آزادی و انسانیت است!


اعدام رامین حسین پناهی، اعدام آزادی و انسانیت است! 


هفتهِ گذشته رامین حسین پناهی، فعال سیاسی از کردستان که در روز دوم تیر ماه امسال در سنندج دستگیر شده بود، پس از ماه ها شکنجه در "دادگاهی" که اجازه دفاع از خود را نداشت به اعدام محکوم شد. برادر وی، افشین حسین پناهی نیز تحت بازداشت است. این اقدامِ ضد انسانی از سوی سیستم قضایی جمهوری اسلامی در زمانی انجام میگیرد که چند هفته قبل، ایران شاهد اعتراضات وسیع مردم علیه دیکتاتوری و فسادِ حکومتی بود. این حکم بغیر از یک واکنشِ شرم آور جهتِ ایجاد رعب و وحشت علیه هرگونه انتقاد و اعتراض، نمیتواند مفهوم دیگری داشته باشد. متاسفانه، تشدیدِ فضایِ پلیسی و اعمال خشونت حکومتی علیه زندانیان سیاسی حاکی از امکانِ افزایش در روند اعدامها در ایران میباشد.

شرافت زرینی (دایەشریفە) مادر رامین حسین پناهی به آنجلا مرکل صدر اعظم آلمان نامه ای نوشته است. در قسمتی از این نامه می نویسد:

"امیدوارم اقدامی بکنید و هرکاری که میتوانید انجام دهید رامین را اعدام نکنند. میگویند اگر شما نامه ای به مقامات حکومت ایران بنویسید بسیار تاثیرگذار است. پس بعنوان مادری داغ دیده که یک فرزندم را ترور کرده اند و اکنون یک فرزند ٢٤ ساله دیگرم را میخواهند اعدام کنند، با قلبی زخمی و دردمند از شما میخواهم که کمکم کنید. به مقامات حکومت اسلامی نامه بنویسید و بخواهید رامین دلبند و عزیزم را اعدام نکنند. من از همه کسانیکه مخالف اعدام هستند تقاضای کمک دارم. نگذارید فرزندم را اعدام کنند."


مادر رامین، از جهانیان میخواهد که برای نجات فرزندش اقدام کنند. و پدرِ رامین در حمایت از حقوقِ فرزندانِ اسیرش که در اعتصاب غذا هستند، اعتصاب غذا نموده است. از فعالانِ طرفدار حقوق بشر نیز، انتظار است که در این مورد اقدام نمایند.

همانطور که هفته های پیش، میلیونها ایرانی با اهداف آزادیخواهانه و عدالتجویانه، همگام و همزمان در بیش از صد شهر بپا خواستند، بر عهده ما است که مشترکا برای لغو حکم اعدام و نجات جان رامین حسین پناهی اقدام نماییم.

ما امضا کنندگان این بیانیه؛ خواهان لغو فوری حکم اعدام رامین حسین پناهی می باشیم. ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران

امضاء:

۱ - انجمن زنان ايرانى - مونترال
۲ - انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن
۳ - انجمن همبستگی ایرانیان - تگزاس
۴ - انجمن جمهوریخواهان ایران - پاریس
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - بنیاد اسماعیل خویی
۷ - مادران پارک لاله ایران
۸ - حامیان مادران پارک لاله - دورتموند
۹ - حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - لندن
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو - کالیفرنیا
۱۳- فدراسیون اروپرس
۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۷- كمپين دفاع از زندانيان سياسي و مدني
۱۸- مادران صلح مونترال
۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران - کلگری
۲۱- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - مونترال
۲۲- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - نیویورک
۲۳- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - لوس آنجلس