گزارش بزرگداشت صد و دومین سالگرد روز جهانی زن در دورتموند

گزارش بزرگداشت صد و دومین سالگرد روز جهانی زن در دورتموند

فراکسیون زنان دورتموند با سیزده گروه فعالان زنان، صد و دومین سالگرد روز جهانی زن را در دو روز در شهر دورتموند آلمان با اجرای برنامه های مختلف برگزار کردند

اولین مراسم روز جمعه ۸ مارس در شهرداری شهر دورتموند با برگزاری فروم " زنان قوی هستند، با برنامه ریزی قوی تر هستیم " در جشن سالیانه دفتر زنان شهر دورتموند اجرا شد . حامیان مادران پارک لاله دورتموند و گروه زنان کوراج از گردانندگان این فروم بودند

فاطمه رضایی از حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند در این برنامه راجع به جنبش زنان و مادران پارک لاله ایران و فعالیت های حامیان آنان در سراسر جهان سخنرانی داشت

.گفتگو و بررسی " لزوم همبستگی جهانی همه زنان برای رسیدن به آزادی و برابری "از نکات مهم مورد بحث در این نشست بود 

دومین روز مراسم، شنبه ۹ مارس با تظاهرات و راهپیمایی بزرگ زنان شهر دورتموند، با پرچم های بسیار رنگارنگ و خواسته های صنفی و سیاسی، با شور و هیجان به مدت یک ساعت و نیم ، با موزیک و شعار اصلی: صلح و آزادی برای همه 

و در سراسر جهان انجام شد

در شروع و خاتمه راهپیمایی، نمایندگان گروهای مختلف با خواندن بیانیه های گروه های خود، ضمن تاکید بر خاتمه به خشونت جهانی بر زنان ، خواستار رسیدگی به "پرونده قتل سه زن کرد فعال سیاسی " شدند

بعد از پایان راهپیمایی، برنامه فراکسیون زنان دورتموند با برپایی میز اطلاع رسانی، سخنرانی، موسیقی، خواندن سرود های دسته جمعی در شهر دورتموند ادامه یافت و دومین روز بزرگداشت صد و دومین سالگرد روز جهانی زن با 

رقص دسته جمعی زنان علیه خشونت با موفقیت خاتمه یافت  

حامیان مادران پارک لاله دورتموند ، بار دیگر با اعلام اهداف داد خواهانه و بر حق مادران پارک لاله مبنی بر آزادی همه زندانیان سیاسی ، لغو احکام اعدام و سنگسار و هر گونه شکنجه روحی و جسمی، مجازات همه آمران و عاملان جنایات ۳۴ سال گذشته در ایران و به یاد همه جان باختگان راه آزادی و در اعتراض به در بند بودن زنان آزادیخواه و برابری خواه، خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی زن شدند و با اعلام همبستگی خود با همه جنبش های آزادی و برابری خواهی زنان

در جهان، روز جهانی زن را گرامی داشتند

زنده باد همبستگی جهانی زنان

حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند

مارس ۲۰۱۳

گزارش تصویری برنامه روز زن در دورتموند ۸ مارس ۲۰۱۳

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.549596548406359.1073741825.100000680559971&type=3

گزارش تصویری برنامه روز زن در دورتموند ۹ مارس ۲۰۱۳

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.549610601738287.1073741826.100000680559971&type=3

دیدار از اکرم نقابی به مناسبت 8 مارس

با تنی چند از مادران به دیدار اکرم نقابی، زنی صبور و زجرکشیده از تبار زنان ایرانی رفتیم. مادری که فرزندش  را در سال 78 به دنبال وقایع کوی دانشگاه شبانه از خانه به بیرون کشیدند و از آن پس تا کنون با همه تلاش هایی که خودش و همسرش کرده نتوانسته اند ردی از فرزندشان بیابند.

او و همسرش با گرمی پذیرای ما بودند و از دردها و دربه دری ها و رنج هایی که در این 14 سال برای یافتن نشانی از فرزند خود کشیده بودند، سخن گفتند. با هر سخن آنان ما نیز در کنارشان اشک ریختیم و ننگ و نفرین خود را نثار کسانی کردیم که 14 سال این مادر و پدر را در آرزوی دیدن فرزند و شنیدن صدای او یا یافتن کوچک ترین خبری از وی دل نگران و مضطرب، روزها را سپری کردند.

پدر از روند پیگیری های خود می گفت و اینکه تا همین دیروز نیز به دنبال یافتنن نشانی از فرزند خود به هر جایی که امکان داشت سر زده و فقط پاسخ منفی شنیده اند. مادر از بلاهایی که بر سر آنها آورده بودند می گفت، اینکه به دنبال یافتن ردی از فرزند آنها را حتی به بیمارستان روانی امین آباد فرستاده بودند تا در میان دیوانگان زنجیری دلبندشان را شناسایی کنند. باورمان نمی شود چگونه می توان با مادر و پدری این چنین بی رحمانه رفتار کرد؟ چگونه می توان آنها را در کمال وقاحت روانه تیمارستان ها و بهشت زهرا و ... کرد؟ چگونه می توان از پاسخ روشن و شفاف به مادری دردمند که به دنبال عزیز گم کرده خود است او را با انواع و اقسام آزارها و سرزنش ها مواجه کرد و حتی زمانی که او تهدید به خودسوزی در جلوی دادستانی و دادگاه می کند به او می گویند خودت را آتش بزن، ما هم تماشا می کنیم. زهی بی شرمی!

ما مادران پارک لاله ضمن تاکید بر سه خواسته خود بار دیگر با اکرم نقابی مادر سعید زینالی هم پیمان می شویم که تا رسیدن به خواست این مادر که همانا خواست همه دادخواهان است از پای نخواهیم نشست.

مادران پارک لاله ایران

18/12/91

http://www.mpliran.org/2013/03/8.html

مادران پارک لاله ایران

خواهان لغو مجازات اعدام و کشتار انسانها به هر شکلی هستیم. خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم. خواهان محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان تمامی جنایت های صورت گرفته توسط حکومت جمهوری اسلامی از ابتدای تشکیل آن هستیم.

مادران پارک لاله ایران: زنان و سرمایه داری

زنان و سرمایه داری

انقلاب صنعتی قرن 18 در انگلستان و دیگر کشورها تغییرات عظیمی را در شیوه تولید و مناسبات کار به وجود آورد. انقلاب در سه زمینه بافندگی، ذغال سنگ و ذوب آهن بیشتر نمود یافت و باعث گسترش استعمار اروپایی در کشورهای آسیایی و آفریقایی و همچنین بهره کشی کارگران در داخل آن کشور ها شد. این انقلاب باعث تاسیس کارخانجات مختلف گردید و در همین راستا موجب پیدایش شهرهای جدید و به تبع آن روند مهاجرت به این شهرها برای پیدا کردن کار بود. شهرهایی همچون منچستر و لیدز که قبل از انقلاب صنعتی، روستایی بیش نبودند. در این دوره به دو مرکز مهم تبدیل شدند و اکثریت جمعیت این شهرها را نیروی کار تشکیل می داد که در کارخانجات جدید مشغول به کار شده بودند.

به دنبال انقلاب صنعتی در انگلستان با فاصله های زمانی متفاوت این شرایط در دیگر کشوهای اروپایی بوقوع پیوست. آخرین کشوری که شاهد این تغییرات بود ژاپن بود. این تغییرات مناسبات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی جدیدی را به همراه داشت. تضاد کار و سرمایه به تدریج به اشکال مختلف با زوال فئودالیسم و زایش سرمایه داری، نیروی کار پراکنده در زمین های کشاورزی و صنایع دستی را در شهرهای جدید گرد هم آورد. این نیروی کار شامل مردان، زنان و کودکان بودند. افزایش جمعیت این شهرها نشاندهنده این بود که سرمایه داری برای تولید به نیروی کار بیشتری احتیاج داشت. ورود زنان و کودکان در عرصه تولید نه برای مشارکت دادن آنان درامور اجتماعی، بلکه برای سوداندوزی بیشتر بود. چون نیروی کار ارزن تری بودند.

با گذشت زمان حتی در بعضی از کارخانجات تعداد زنان یا برابر مردان و یا بیشتر از مردان شده بود.با اینکه مردان هم در مقابل کار طاقت فرسا، دستمزد کمی می گرفتند، ولی ستمی که بر زنان می رفت خیلی بیشتر بود و از حقوق و مزایای بسیار کمتری برخوردار بودند. زنانی که سن بالاتری داشتند و تجربه کار بیشتری داشتند با اینکه حقوقشان از دیگر زنان و کودکان بیشتر بود، ولی باز یک سوم همان حقوق اندک مردان را هم نمی گرفتند. به همین دلیل سرمایه داران ترجیح می دادند و می دهند که برای سود اندوزی بیشتر از زنان کم سن وسال و کودکان استفاده کنند. هر چه سن کارگر کمتر باشد، دستمزد او هم کمتر است.با شناخت روش های غیرانسانی سرمایه داران برای کسب سود بیشتر، به چهره کریه آنان بهتر پی می بریم.

افزایش کارگران زن در قرن نوزدهم و غیرانسانی بودن شرایط طاقت فرسای کار همراه با دستمزدهای ناچیز، باعث پیدایش ناآرامی های متعددی شد که زنان در آن نقش عمده را داشتند.

حضور زنان در کنار مردان در تظاهرات و همچنین حضور مستقل زنان در تظاهراتی که علیه این شرایط ناگوار برپا می شد، نشاندهنده شرایط سخت حاکم بر زنان در زمنیه های کاری و خانوادگی بود.این شرایط دشوار زمینه های پیدایش حرکت ها و جنبش هایی گردید که به تدریج خواسته های زنان نیز در آن گنجانده شد. با بررسی اجمالی وضعیت زنان کارگر آمریکا در آن زمان، به وضعیت بسیار دشوار زنان پی می بریم . زنان کارگر در اوایل قرن نوزدهم باید روزانه 17 ساعت کار می کردند. حقوق آنان بیش از 2دلار در هفته نبود . هر گونه اعتراض به شرایط کاری، باعث اخراج آنان می گردید.محیط های کاری، تاریک و نمور، سرد و غیربهداشتی، همراه با گرد و غبار بود که بیماری های بسیار سخت را موجب می شد. با وجود چنین شرایط سختی، برای برون رفت از این شرایط، زمینه ایجاد اتحادیه های کارگری زنان در بین آنان هر چه بیشتر تقویت یافت. ظهور اولین اتحادیه های کارگری زنان در آمریکا، به دهه 1820 بر می گردد.تشکیل این اتحادیه ها بسیار اهمیت داشت. این اتحادیه ها توانستند دستمزد اعضا را به دو برابر بیشتر از کسانی که عضو نبودند، تغییر دهند

برای کسب شرایط بهتر، اعتصاب های گوناگون کارگری برپا شد، دو اتفاق مهم در قرن نوزدهم در آمریکا به وقوع پیوست که هر دو در ارتباط با محیط های کارگری بود و نشاندهنده سبعیت نظام سرمایه داری نسبت به کارگران بود که هنوز در حکم دو سنت تاریخی زحمتکشان هر ساله، سالروزشان برگزار می شود. سرکوب کارگران شیکاگو در سال 886 ، که بعد ها به نام روز جهانی کارگر نام گذاری شد، و اعتراضات کارگری 8 مارس در سال 1857 در نیویورک که در آن کارگران خواستار 10 ساعت کار و حقوق برابر برای زنان بودند، که با نام روز جهانی زن، هر ساله برگزار می شود.

زحمتکشان جهان هر سال با برپایی سالروز این دو روز، در راه کسب شرایط بهتر تلاش می کنند.

برغم پیروزی های مقطعی در اینجا و آنجا، بطور کلی تغییرات کیفی در زندگی کارگران بوجود نیامده است. سرمایه داری به واسطه قدرت مالی و در اختیار داشتن دولت و ارگان های سرکوب، بارها و بارها جنایت های بی شماری بر ضد معترضان به مرحله اجرا در آورده است.

اعتصاب زنان کارگر در نیویورک در سال 1909 که در آن بیش از بیست تا سی هزار نفر حضور داشتند به مدت 13 هفته در هوای سرد زمستانی ادامه یافت که با سرکوب شدید پلیس همرا بود. یکسال پس از جریان اعتصاب زنان، آتش سوزی مهیبی در آن محل اتفاق افتاد که به دلیل نداشتن شرایط ایمنی، منجر به جان باختن146 کارگر زن شد . جالب اینجاست که دادگاه در جریان محاکمه صاحبان کارخانه فقط یکی از آن ها را به 20 دلار جریمه محکوم کرد و به ازای هر کشته 75 دلار به بازماندگان قربانیان داد . مروری بر حوادث کارگری در سرتاسر دنیا از گذشته تا کنون نشان دهنده ماهیت ضد انسانی سرمایه داری و بی ارزش بودن جان انسان ها برای آنان است. با شناخت این ماهیت بیشتر بر لزوم تشکیل اتحادیه ها و سندیکاهایی که بتوانند مدافع واقعی حقوق زحمتکشان باشند احساس می شود.

صاحبان زر و زور در تمام دنیا با به کارگیری ترفند های مختلف جلوی ایجاد این تشکلات را می گیرند . صاحبان قدرت فرق نمی کند که زیر چه پوششی باشند . به هر شکلی که هستند برای متفرق کردن نیروی کار و متحد نشدن آنان، تمام سعی خود را بکار می گیرند . از اعتقادات مذهبی، ملی، سیاسی و ... مردم استفاده می کنند، تا نیروی کار را متفرق کنند و به چپاول سیری ناپذیر خود ادامه دهند.

در این ارتباط سعی می کنند که سنت کارگران را چند باره کنند. برای به انحراف کشاندن مبارزه زحمتکشان تشکیلات زرد بوجود بیاورند تا در کنار مطرح کردن خواستهای کارگران، مبارزه ی آنان را به انحراف بکشاند و در کنار آن با کم رنگ کردن روز واقعی زحمتکشان، آن را زیر سوال ببرند و به جای آن، روزهای دیگری را به جای روزی که همه زنان جهان علیه نابرابری در میدان هستند، پیش بکشند تا بدینوسیله بتوانند جلوی همبستگی آنان را بگیرند. در ایران همیشه در گذشته سعی می کردند به جای روز زن، که روز مبارزه زنان برای رسیدن به حقوق واقعی خود، چه در زمینه جنسیتی و چه در زمینه ی اقتصادی و برابر حقوقی با مردان است را با برگزاری روز ن به مناسبت روز تولد فرح و در جمهوری اسلامی، زمان تولد یا وفات حضرت فاطمه مخدوش کنند، سرمایه داری با مطرح کردن این روزها سعی می کند که ماهیت طبقاتی و مبارزاتی آن را کم رنگ کند و در نهایت جلوی تشکیل اتحادیه ها و سندیکاهای آنان را بگیرند و در صورتیکه که نتوانند جلوی ایجاد تشکل های واقعی را بگیرند سعی می کنند که رهبران آنها را به انحراف بکشانند. البته اکثرا سعی شان به بیراهه می رود. ولی زنان باید بدانند که مبارزه برای رهایی از بند ستم طبقاتی و جنسیتی و کسب آزادی، دشوار است و صاحبان سرمایه با در دست داشتن ارگان های نظامی و قدرت، تمام تلاش خود را برای سرکوب این مبارزات انجام می دهند

تنها چاره ی دستیابی زنان برای رسیدن به حقوقشان در همه ی زمینه ها، اتحاد و ایجاد تشکیلات واقعی زنان است. 

یکی دیگر از برنامه هایی که سرمایه داری برای اینکه به منابع کشورها، مخصوصا آسیایی و آفریقایی دسترسی پیدا کند و در ضمن برای یافتن بازار برای فروش محصولات خود، بخصوص تولیداتی که در زرادخانه های خود بوجود می آورد. برپا کردن آتش جنگ و خونریزی است ، برای اینکار، نظام سرمایه داری برای بقای خود، چهره آزادیخواه و طالب دموکراسی به خود می گیرد. با سر و صدا و انگشت گذاشتن روی دل نگرانی ها و مسایل موجود در کشورهایی که در آن کشورها نظام های دیکتاتوری حکومت می کند و در کل در هر کجای دنیا که صدای اعتراضی برمی خیزد، سرمایه داری با تبلیغات سعی در به انحراف کشیدن آن جریان می کند. در حالی که هنوز زنان کشورهای سرمایه داری به حقوق خود دست نیافته اند، با سرو صدا، پرچم دفاع از زنان کشورهای جهان سوم را علم می کند تا افکار مردم جان به لب رسیده را به طرف خود جلب کند. در کشورهای خاورمیانه بهار عربی را مطرح می کنند و با برداشتن دیکتاتورها سعی می کنند که مهره های خود را به جای آنان بگمارند.حوادث عراق و کشورهای خاورمیانه گواه این سیاست است.

برای شکست این سیاست و پیروزی واقعی مردم زحمتکش ایران و بخصوص زنان که همیشه پرچم دار مبارزات علیه ظلم، هستند، باید بدانند و آگاهانه به لزوم ایجاد اتحادیه ها و سندیکاهای مخصوص به خودشان پی ببرند و بدانند که چاره ای جز اتحاد و همبستگی در برابر زورمندان، برای ایجاد ایرانی آزاد و آباد و در کنار آن دسترسی به برابر حقوقی ندارند.

با عمیق تر شدن جنبش مردم و بخصوص زنان ماهیت سرمایه داری برای نیروی کار بیشتر روشن می شود.

جنبش زنان باید هشیار باشد و روز جهانی زن که روز مبارزه حقانیت نیرو کار علیه سبعیت سرمایه داری است را به روز آزادی، به روز کسب هر چه بیشتر حقوق خود تبدیل کند.

برای تکرار نشدن تاریخ شکست مبارزات مردم. باید با دقت آنرا بررسی کرد، و راه کارهای بهتری را برای پیروزی در پیش گرفت.

هر ساله، جنبش زنان در جهان برای دستیابی به حقوق خود جلساتی را تشکیل می دهد و در آن به بررسی نقص حقوق زنان در جهان می پردازند و متعاقب آن در مورد موارد کنوانسیون، به بحث و گفتگو می پردازند و برای هر چه پربار شدن آن تلاش می کنند. برگزارکنندگان، از دولت های جهان می خواهند که با پذیرفتن مواد این کنوانسیون ها ، خود را ملزم به اجرای آن در کشورشان بنمایند.

متاسفانه در ایران به دلایل مختلف از پذیرفتن مفاد کنوانسیون حقوق زنان سر باز می زنند.

 زنان ایران همواره با تمامی زنان دنیا برای به تحقق پیوستن حقوق خود مبارزه کرده و مبارزه می کنند.

به امید پیروزی تمامی زنان ایران و جهان!

یکی از مادران پارک لاله 
15/12/91

http://www.mpliran.org/2013/03/blog-post_5.html

مادران پارک لاله ایران

خواهان لغو مجازات اعدام و کشتار انسانها به هر شکلی هستیم. خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم. خواهان محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان تمامی جنایت های صورت گرفته توسط حکومت جمهوری اسلامی از ابتدای تشکیل آن هستیم

Internationaler Frauentag 8 und 9 März 2013 in Dortmund

1- Internationaler Frauentag im Rathaus-Dortmund, Freitag, 8. März 2013

15.30 Uhr Einlass

16.30 Uhr Eröffnung durch Bürgermeisterin Birgit Jörder und 

die Gleichstellungsbeauftragte Brigitte Wolfs

17.00 Uhr Forumsveranstaltungen (15 Forumsveranstaltungen)

18.45 Uhr Musikprogramm der Zucchini Sistaz 

mit Swing der 20er bis 40er Jahre

-------------------------------------------------------------

liebe dortmunderinnen, 

liebe kooperationspartnerinnen,

traditionell schließen sich Frauen am Internationalen Frauentag zusammen, 

um auf Schieflagen in der Gesellschaft und Situationen zu Ungunsten von 

Frauen aufmerksam zu machen. 

Oft ein Kraftakt und immer nur in Gemeinschaft möglich, weil 

wir dasselbe Ziel haben: Wir wollen die Bedingungen für Frauen 

verbessern. 

Dabei reicht es uns nicht, einmal im Jahr „Gesicht zu zeigen“. 

Deshalb haben sich viele engagierte Dortmunderinnen in unterschiedlichen 

Organisationen und Gemeinschaften zusammengeschlossen. 

Sie sichern die Basis für stetige Bewusstseinsarbeit – 

und das schon seit vielen Jahren. So blickte z.B. das Dortmunder 

Forum Frau und Wirtschaft im letzten Jahr auf sein 20-jähriges 

Bestehen zurück. Auch wenn der Schulterschluss von Frauen 

in gleicher Lebenslage wichtig ist, dürfen die Bestrebungen 

nicht nachlassen, den Gleichstellungsgedanken in alle Lebensbereiche, 

in denen Frauen und Männern einander begegnen, 

zu tragen.

In Dortmund gibt es für nahezu alle Lebenslagen, in denen 

Frauen Unterstützung und Gemeinschaft suchen, wertvolle 

Angebote von Frauenorganisationen, Vereinen, Verbänden und 

Gruppen. Das freut mich als Gleichstellungsbeauftragte dieser 

Stadt natürlich besonders. Die spannenden Foren, wie das 

gesamte Programm unseres Frauentags 2013, spiegeln gerade 

diese Vielfalt wider. 

Ich wünsche allen Teilnehmerinnen gute Begegnungen in einem 

welt- und kulturoffenen Klima und danke allen Frauen, die zum 

Gelingen des Frauentages beitragen. 

Brigitte Wolfs 

Gleichstellungsbeauftragte

-------------------------------------------------------------------------------------------

Forum 13

Frauen sind stark – organisiert sind wir stärker!

Frauen und Frauenorganisationen aus Dortmund, Migrantinnen und Deutsche, 

organisiert und überparteilich, arbeiten an verschiedenen Schwerpunkten: 

Für Freiheit, Gerechtigkeit und Frieden im Iran, 

gegen jegliche Form körperlicher, seelischer und sexueller Gewalt an Frauen, 

für den Schutz der Umwelt, 

für die Befreiung der Frau!

Sie erleben den Mut und die wachsende Solidarität der Frauen auf der ganzen Welt! 

Das Bedürfnis nach internationalem Zusammenschluss, trotz 

unterschiedlichster und vielfältigster Ansätze und Kulturen, ist 

stärker geworden, die Frauen der Welt wachsen zusammen. 

Wie weit ist das Netz gesponnen? Was ist zu tun, um es zu 

schließen? 

Frauenpower für Gerechtigkeit und das weltweit! 

Eine Diskussion über gegenseitige Unterstützung und Wünsche 

von Frauen.

Veranstalterin: 

Das Bündnis Dortmunder Frauen 08.März:

Terre des Femmes Dortmund, 

Gruppe Solidarität mit den Laleh-Park-Müttern im Iran-Dortmund 

Courage Dortmund, 

Bundesverband der Migranntinnen in Deutschland e.V.

------------------------------------------------------------------------------------------------

2- Aufruf zur Demonstration zum Internationalen Frauentag in Dortmund

Samstag, den 9.3.2013

Ort: Dortmund HBF ( Nordausgang auf dem CineStar Vorplatz)

Uhrzeit: 12:00 Uhr

Anschließend: Kundgebung an der Reinoldi-Kirche mit Info-Essensständen,

Reden, Musik und Tanzbeiträgen!

  

Wir haben viele Gründe zu feiern!

  

Wir feiern zum 102. Mal weltweit den Internationalen Frauentag

Wir feiern, dass überall Frauen dabei sind, sich zusammenzuschließen in NETZWERKEN aller Art: 

auf lokaler und überregionaler Ebene, in Weltfrauenkonferenzen, -märschen und anderen 

Zusammenschlüssen wie neuerdings auch weltweitem gemeinsamen TANZEN!

Wir feiern, dass wir nicht nur das Wahlrecht, sondern auch die Freiheit erstritten haben, unter 

verschiedenen Lebenskonzepten zu wählen

Wir haben aber auch viele Gründe weiterzukämpfen!

Wir fordern das Recht auf gleichen Lohn bei gleicher Arbeit bei einem Mindestlohn von 10 Euro!

Wir fordern kostenlose Bildung von der Kindertagesstätte bis zur Universität!

Wir fordern die Aufklärung der Ermordung von 3 kurdischen Politikerinnen in Paris im Januar 2013.

Wir wollen Respekt und Anerkennung statt Gewalt und Diskriminierung!

Wir kämpfen darum, dass niemand über uns verfügt. Wir entscheiden selbst über unser Leben!

Wir fordern den Schutz von Mutter Erde – für eine lebenswerte Zukunft aller Lebewesen!

Für ein selbstbestimmtes Leben ohne patriarchale Bevormundung!

Für eine solidarische, achtsame Lebensweise!

Das Bündnis Dortmunder Frauen 08.März:

Alevitische Jugend, Frauenverband Courage, Frauengruppe Couragina, 

Gruppe Solidarität mit den Laleh-Park-Müttern im Iran-Dortmund, 

Kurdische Frauen für den Frieden Cenî, Die Linke, 

Migrantinnen-Verein, MLPD, ProChange, Rebell, 

Solidaritätsgruppe Conti; TERRE DES FEMMES Städtegruppe Dortmund, 

Verband der Studierenden aus Kurdistan e.V. YXK-JIN.

An alle: Bringt bitte ALLE Krach- und Musikinstrumente für die Demo mit!

-------------------------------------------------------------

بزرگداشت  صد و دومین سالگرد روز جهانی زن در دورتموند 

به مناسبت صد و دومین سالگرد روز جهانی زن و بعد از اجرای برنامه موفقیت آمیز قیام علیه خشونت 

بر زنان در روز ۱۴ فوریه در سراسر جهان، فعالان زنان دورتموند، باری دیگر همگام، در مقابله با 

خشونت و تبعیض علیه زنان، هشتم و نهم مارس با برگزاری برنامه های مختلف روز جهانی زن را 

در دورتموند جشن می گیرند.

فراکسیون زنان دورتموند روز هشتم مارس  با برگزاری فروم " زنان قوی هستند، با برنامه ریزی 

قوی تر هستیم " در جشن سالانه شهر دورتموند که از طرف دفتر شورای زنان این شهر تهیه و تدارک 

دیده شده است ، شرکت خواهند داشت.

در این فروم زنان آلمانی و غیر آلمانی از گروهای مختلف زنان دورتموند از جمله: حامیان مادران پارک 

لاله دورتموند، گروه زنان کوراج و کوراجینو و فدراسیون زنان مهاجر راجع به موضوعات مختلفی تحت 

عنوان:  آزادی، عدالت و صلح در ایران - علیه هر گونه خشونت  بر زنان -  حمایت از محیط زیست - 

آزادی زنان و همبستگی جهانی زنان، سخنرانی، بحث و گفتگو خواهند کرد .

روز نهم  ماه مارس فراکسیون زنان دورتموند، با برگزاری تظاهرات خیابانی و بر پایی میز اطلاع رسانی، 

سخنرانی، موسیقی، خواندن سرود های دسته جمعی و رقص دسته جمعی "علیه خشونت بر زنان" ، 

دومین روز برنامه خود را در دورتموند اجرا خواهند کرد .

 روز جهانی زن،  ۸ مارس ۲۰۱۳ گرامی باد 

حامیان مادران پارک لاله- مادران صلح دورتموند

آدرس و زمان برنامه شهرداری دورتموند : ۸ مارس ۲۰۱۳ جشن از ساعت ۱۶.۳۰ 

محل جشن : شهرداری شهر دورتموند . میدان صلح 

فروم ۱۳، فراکسیون زنان دورتموند از ساعت ۱۷ بعد از ظهر 

ورود به فروم فقط با کارت ثپت نام قبلی 

Adresse: Stadt Dortmund, Frauenbüro

Rathaus, Friedensplatz 1 

44122 Dortmund 

آدرس و زمان برنامه : ۹ مارس ۲۰۱۳ ساعت ۱۲ ظهر تظاهرات

قسمت در خروجی شمالی ایستگاه قطار مرکزی ، در کنار سینما 

بعد از اتمام تظاهرات بر پایی میز اطلاع رسانی و بقیه برنامه ها 

در جلوی کلیسای راینولدی در مرکز شهر 

-------------------------------------------------------

هشتم مارس، روز جهانی زن

«همگام، در مقابله با خشونت و تبعیض علیه زنان»

  

پس از گذشت 138 سال از نخستین حرکت زنان برای به دست آوردن حقوق برابر با مردان، امروزه هشتم مارس، تبدیل به نماد آگاهی از شرایط نابرابر جنسیتی و در نتیجه، نابرابری  اجتماعی، اقتصادی، حقوقی و سیاسی زن و مرد است. به همین دلیل در این روز، زنان و مردان برابری خواه سراسر جهان، با هر عقیده و مذهب و زبان و فرهنگی، می کوشند تا با بزرگداشت "روز جهانی زن" یادآور ضرورت تلاش مستمر برای برابری زن و مرد در همه زمینه ها باشند. روزی که سرانجام در سال 1977 توسط سازمان ملل، به عنوان "روز حقوق زنان و صلح بین المللی" به رسیمت شناخته شد.

تبعیض میان زن و مرد، ریشه در فرهنگ و تاریخ کهن پدر/ مردسالار دارد. این فرهنگ، در طول تاریخ مذکر، صاحب قوانینی گشت که تسلط مرد بر زن و نابرابری میان آنان را رسمیت بخشید. ادغام مذهب با این قوانین،  پرده پوشی بر ماهیت غیر اخلاقی و عیر انسانی این تبعیض است . این قوانین الهی شده، در دست کسانی که کاربرد خشونت و سلطه گری را راه پیشرفت خود می دانستند، بصورت ابزار سرکوب درآمد. تا جائی که نه تنها مردان، بلکه بسیاری از زنان نیز، خشونت، تمایز و ارجحیت مرد بر زن را امری واقعی و مسلّم، تصور کرده و انقیاد خود را ناآگاه یا ناچار، پذیرفتند.

با رشد اومانیسم در غرب، بویژه پس از انقلاب صنعتی و رعایت حقوق فردی، تفکر برابری میان زن و مرد نیز در جهان رشد کرد. گرچه امروزه در اکثر کشورهای دمکراتیک، که قوانین اساسی شان متکی بر مفاد جهانی حقوق بشر است، تمایزی میان حقوق زن و مرد، وجود ندارد، اما در کشورهائی که قانون اساسی آنها آمیخته به اصول مذهب است، از جمله در کشور خودمان ایران، نه تنها تفکر تبعیض میان زن و مرد، به صورت مذهبی و فرهنگی، در جامعه تسلط دارد، که بصورت قانونی نیز بر آن مهر تأیید خورده است. طبق قوانین جمهوری اسلامی، زنان یا فاقد حقوق برابر با مردان هستند یا حقوق انسانی شان در ید قدرت مردان است.

خوشبختانه به علت تلاش بی وقفه زنان و مردان برابری خواهِ سراسر جهان در آگاه کردن مردم نسبت به ضرورت رعایت حقوق بشر و رفع هرگونه تبعیض میان زن و مرد، زنان با اعتماد به نفس بیشتر در همه زمینه های علمی، فنی، پزشکی، ریاضی، علوم تجربی، انسانی و خلاقیت و نوآوری، خوش درخشیده و مدارج عالی تحصیلی را طی کرده و به قله های مشاغل بسیار مهمی که سالها در انحصار مردان بود، دست یافته اند.

بدون تردید هنوز اکثریت با زنانی است که تحت قوانین ظالمانه حکومت های خودکامه یا مذهبی، تمام نیرو و استعدادهای درخشان خود را از دست داده، در معرض خشونت های اجتماعی، کاری و خانگی، از نظر جسمی یا روحی دچار آسیب های غیرقابل جبران می شوند. نمونه های بارز و زنده آن شلیک گلوله طالبان بر سر ملاله یوسفی، نوجوان پاکستانی که خواهان تحصیل برای دختران بود، یا اقدام انتقامجویانه پاشیدن اسید بر صورت آمنه بهرامی، دانشجوی جوان ایرانی است که منجر به کوری او از هر دو چشم شد.

متأسفانه در حال حاضر نیز بسیاری از زنان آگاه ایرانی، که برای داشتن حقوق برابر با مردان و رفع هرگونه تبعیض و خشونت نسبت به زنان، فعالیت می کنند، با عنوان واهی اقدام علیه امنیت کشور، یا در زندان های با نام و بی نام ایران بلاتکلیف گرفتارند یا با سپردن وثیقه های سنگین، در انتظار و خوف احضارشان به دادگاه هستند. در میان آنان بسیارند مادرانی که تنها بخاطر دادخواهی جانباختگان خود، خواهان شناسائی و مجازات آمرین و عاملین بیش از سه دهه کشتار فرزندانشان شده و لغو مجازات اعدام و آزادی همه زندانیان سیاسی را خواسته اند.

یکی از جلوه های آگاهی زنان نسبت به برابری خود با مردان و کوشش بی وقفه برای زنده نگهداشتن و گسترش آن، بزرگداشت روز جهانی زن، در هشتم مارس هر سال است. در ایران نیز در شرایطی که رژیم اسلامی، تمام ابزارهای فرهنگی، مذهبی و قانونی سرکوب خود را برای راندن زنان از حوزه های تحصیلی، شغلی، اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی بکار می برد، زنان و مردان برابری خواه، با تلاشی چشمگیر و مستمر، می کوشند تا این روز را که برابر با هیجدهم اسفند یا روز زن، در ایران است، جشن بگیرند و یکبار دیگر به خود و اطرافیان خود، کرامت انسانی هر فرد و برابری زن و مرد را که شاخص اصلی یک جامعه ای سالم و پیشروست، یادآور باشند.

در آستانه روزجهانی زن ( ۸ مارس ) از همه زنان و مردان برابری طلب، انجمن های مدافع حقوق زنان و دیگر نهادهای حقوق بشری  دعوت می کنیم با همراهی یکدیگر در جهت  رفع تبعیض و خشونت علیه زنان در جامعه ایران و سراسر دنیا برنامه های گوناگون و متنوعی را در هفته دوم مارس (16-8) برگزار نماییم و جهت انعکاس هر چه وسیع تر این همبستگی جهانی بکوشیم .

فرارسیدن هشتم مارس  روز جهانی زن بر همه زنان و مردان برابری خواه مبارک باد!

همبستگی برای حقوق بشر در ایران

اگر به عنوان یک نهاد می‌خواهید این فراخوان را امضا کنید، با ایمیل زیر تماس بگیرید :

free.iran.for.all.iranians@gmail.com

امضاکنندگان:

1.               اتحاد برای ایران / بلژیک

2.               اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / آمریکای شمالی

3.               اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / شیکاگو

4.               اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / لوس آنجلس

5.               اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / مونترال

6.               اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / نیویورک

7.               اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / واشنگتن

8.               انحمن ایران و سوئیس / ژنو

9.             انجمن پویا / کلن

10.           انجمن تئاتر ایران و آلمان / کلن

11.           انجمن حقوق بشر و دمکراسی / هامبورگ

12.           انجمن گفتگو و دمکراسی / پاریس

13.           انجمن مدافع دمکراسی در ایران / جنوب کالیفرنیا

14.           انجمن همبستگی دالاس / تگزاس

15.           بنیاد اسماعیل خویی / آتلانتا

16.           جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران / اتریش

17.           جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران / جنوب کالیفرنیا

18.           جامعه دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در ایران / سوئد

19.           جامعه مدافعان حقوق بشر و دمکراسی / هامبورگ

20.           خانه همبستگی مهر / کلن

21.           مادران پارک لاله - ایران

22.           حامیان مادران پارک لاله / ایتالیا

23.           حامیان مادران پارک لاله / دورتموند

24.           حامیان مادران پارک لاله / ژنو

25.           حامیان مادران پارک لاله / فرزنو

26.           حامیان مادران پارک لاله / کلن

27.           حامیان مادران پارک لاله / هامبورگ

28.           حامیان مادران پارک لاله / وین

29.           حامیان مادران پارک لاله - اسلو / نروژ

30.           حامیان  مادران پارک لاله - لوس آنجلس / ولی

31.           مادران صلح مونترال

32.           شبکه همبستگی ملی ایرانیان – فرزنو / کالیفرنیا

33.           شورای دفاع از حقوق بشر / سوئد

34.           فدراسیون اروپرس

35.           فعالین حقوق بشر و دمکراسی برای ایران / هامبورگ

36.           صدای موج سبز ـ جنبش سبز / لندن

37.           صدای موج سبز ـ جنبش سبز / کاردیف

38.           کانون ایران آزاد / آلمان

39.           کانون حقوق بشری سیمرغ / دورتموند

40.           کانون فرهنگ و هنر فرزنو

41.           کانون فرهنگی‌ نگاه / اسن

42.           کمیته برای دفاع از مبارزات مردم ایران / شیکاگو

43.           کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی / پاریس

44.           گروه 22 خرداد / هامبورگ

45.           همایش ایرانیان / هامبورگ