۱۳۹۶ بهمن ۲۶, پنجشنبه

نامه سر گشاده به رئیس هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ارتباط با ایران


نامه سر گشاده به رئیس هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ارتباط با ایران

عالی‌جناب، آقای لواندوسکی، رئیس هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ارتباط با ایران،

شما در شرایطی به کشور ما سفر می کنید و به ملاقات مسئولان جمهوری اسلامی ایران می روید که دیکتاتوری و سایه حکومت نظامی پنهانی برسر مردم کشور ما همچنان گسترده است. بی تردید در هفته های اخیر شما خبر وقایع ایران که جسته و گریخته در رسانه های اروپائی درج شده است را شنیده‌اید که مردم ایران در بیش از ۱۰۰ شهر کوچک و بزرگ خیزشی جدی برای تغییر وضعیت موجود را آغاز کردند.

مردم ایران سال هاست که در اعتراض به فقر و فساد و بیکاری و سلب آزادی و تبعیض های فاحش جنسیتی، طبقاتی و قومی و برای کسب ابتدائی ترین آزادی های فردی و اجتماعی مبارزه می‌کنند، زیرا حکومت اسلامی از حدود ۴۰ سال پیش تا کنون تمام این آزادی‌ها را از جامعه سلب نموده و بی‌عدالتی در کشور ما بیداد می کند.

جمهوری اسلامی در برابر اعتراض های اخیر مردمی مانند گذشته و به شیوه همیشگی، با برچسب زدن به عنوان "اغتشاش گر و عوامل دشمن" وحشیانه به تظاهرکنندگان در خیابان حمله نموده و دهها نفر را به قتل رسانده است و هزاران نفر را دستگیر و زندانی و مورد آزار و شکنجه قرار داده است و ۲۵ نفر را در زندان و در زیر شکنجه به قتل رساند و به دروغ اعلام نمود که آنان خودکشی کرده اند.

عالی‌جناب،

ما نهادهای حقوق بشری ایرانی و امضا کنندگان این نامه بدرستی می دانیم که شما در چهارچوب روابط دیپلماتیک دولت ها به کشور ما سفر می کنید و حکومتگران جمهوری اسلامی مایل نیستند سخنی در مورد نقض حقوق بشر در ایران بشنوند.اما همانطوری که می دانید، مفادِ اعلامیه حقوق بشر و قوانین بین المللی جهان شمول هستند و رعایت آن ها برای تمام دولت ها و کشورهای عضو سازمان ملل متحد الزام آور می باشد. جمهوری اسلامی حدود ۴۰ سال است که از ایران زندان بزرگی ساخته و به هر جنایتی علیه مردم دست می زند، بدون اینکه به مردم و سازمان ملل پاسخگو باشد. آقای احمد شهید از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ و پس از آن خانم عاصمه جهانگیر دو گزارشگر ویژه سازمان ملل برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران بوده‌اند و هیچ کدام تاکنون اجازه ورود به این زندان بزرگ را پیدا نکرده اند، پیش از احمد شهید، موریس کاپیتورن، رینالدو گالیندوپل و آندریاس آگوییلار این مسئولیت را به عهده داشته‌اند.

در تظاهرات اخیر، حداقل ۲۲ نفر از مردم توسط نیروهای امنیتی در خیابان کشته شده‌اند و حدود پنج هزار نفر بازداشت گردیده اند که بیش از ۴۹۰ نفر آن‌ها هنوز در زندان هستند و بسیاری از آن‌هایی که موقت با وثیقه آزاد شده اند، بعد به دادگاه احضار خواهند شد. پلیس تهران خبر داده است که ۲۹ نفر نیز در اعتراض به حجاب اجباری و به دلیل برداشتن روسری در مکان هایِ عمومی بازداشت شده اند، در حالیکه شواهد حاکی از دستگیری تعداد بیشتری بوده است. البته سال هاست که فعالانِ سیاسی و اجتماعی از کارگران، معلمان، زنان، دانشجویان، روزنامه نگاران، وکلا در زندان های رژیم اسیر هستند و در میان آن ها می توان از رضا شهابی، ابراهیم مددی، نرگس محمدی، اسماعیل عبدی، داوود رضوی و … نام برد. برخی از آن ها همواره به اشکال مختلف در زیر شکنجه بوده و هستند.

بسیاری از این زندانیان سیاسی برای مقابله با ستمگری های حکومتگران به اعتراض و اعتصاب غذا روی آورده اند. در میان این زندانیان سیاسی، سهیل عربی، آرش صادقی، گلرخ ایریایی و آتنا دائمی، در اعتصاب هستند و بابک جیداری از دستگيرشده گان اخير درزندان مركزى تبريز که در بند ویژه و در انفرادی است با لبان دوخته در اعتصاب غذا بسر می برد. در زندان گوهر دشت؛ زندانیان سیاسی از داشتن وسایل گرمایشی مثل پتو، بخاری محروم اند و در شرایط بسیار دشواری به سر می برند. جان تعدادی از این زندانیان به دلیل اعتصاب غذاهای قبلی به شدت در معرض خطر قرار دارد.

در هفته های اخیر بسیاری از فعالین مدنی نیز بازداشت شده اند که در میان آن ها می توان از نیما صفار، روزبه گیلاسیان، الهه سروش‌نیا، شیما بابایی، سعید اقبالی، داریوش زند، محمود معصومی، بهنام موسیوند، نادر افشاری، سعید صیفی و داریوش زند نام برد.

منصوره بهکیش نیز، یکی از زنانِ آزاده و منتقد به رژیم استبدادی جمهوری اسلامی ایران است که شش تن از اعضای خانواده اش را در دهه ۶۰ اعدام کرده‌اند و به خاطرِ دادخواهی و پیگیریِ چرایی و چگونگی اعدام زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ و به ویژه تابستان۶۷، در دو پرونده اتهامی، در مجموع به یازده سال و نیم زندان محکوم شده است. وی به سبب فعالیت های دادخواهانه خود، در همدلی و همراهی با سایر خانواده های دادخواه که خواهان پاسخگویی مسئولان برای روشن شدن حقیقت در مورد این اعدام ها و دادرسی عادلانه این زندانیان و محاکمه و مجازات عاملان و آمرانِ این کشتار بوده اند، از سوی مسئولان امنیتی و قضایی بارها احضار، بازداشت، بازجویی و ممنوع الخروج شده و هم‌اکنون با اتهام های"تبلیغ علیه نظام و "اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور" به چنین حکم سنگینی محکوم شده است، در حالی که، حق دادخواهی حق طبیعی هر انسانی است.

هم اکنون فشار امنیتی بر فعالانِ کارگری، دانشجویی، زنان و خانواده‌های دادخواه افزایش یافته و بسیاری از آن ها برای مدت های مدید بازداشت شده و تحت شکنجه قرار دارند. ما در شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران به عنوان بخشی از جنبش دادخواهی مردم ایران با کنشگرانِ اجتماعیِ به اسارت درآمده احساس همدردی می کنیم. ما دادخواهی را وظیفه انسانی و حق طبیعی همگان می دانیم و هم صدا با زندانیان دربند، خواهان علنی بودن محاکمه با حضور وکیل و رسانه های همگانی برای همه زندانیان سیاسی هستیم.

ما امضاء کنندگان این نامه از شما که مسئول کمیسیون حقوق بشر هستید، می‌خواهیم که چشم‌ بر نقض حقوق بشر در ایران نبندید و ما را برای تحقق خواسته‌های مان حمایت کنید:

۱- لغو قانون مجازات اعدام

۲- لغو فوری احکام اعدام برای همه زندانیان سیاسی- عقیدتی و از جمله:دکتر احمدرضا جلالی, رامین حسین پناهی و هدایت عبداله پور.

۳ - آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان عقیدتی و سیاسی

۴- لغو احکام زندان برای همه دادخواهان، فعالان مدنی، سیاسی و عقیدتی از جمله، منصوره بهکیش

۵ - آزادی زنان و دختران ايرانى معترض به حجاب اجباری و پایان دادن به بازداشت معترضان

۶ - پایان دادن به برخوردهای امنیتی با معترضان و برخورداری مردم از حقوق پایه‌ای دموکراتیک از جمله: آزادی تجمع،‌ تشکل،‌اعتصاب و آزادیِ اندیشه و بیان

۷ - گزارشگر ویژه سازمان ملل، بتواند آزادانه برای بررسی نقض حقوق بشر به ایران برود

۸ - وکلای مستقل بتوانند در دادگاه های جرایم سیاسی و امنیتی فعالانه و آزادانه حضور یابند و از متهمان دفاع نمایند

۹ - هیات پارلمان اروپا با خانواده های زندانیان سیاسی، مدافعانِ حقوق بشر و فعالان در جنبش های کارگری، دانشجوئی، زنان، بیکاران و اقوام ملاقات نمایند

۱۰- هیات پارلمان اروپا با نمایندگان مجلس که اخیرا از زندان اوین بازدید نموده اند، ملاقات نمایند.

۱۱- محاكمه و مجازات آمران و عاملان تمامی جنایت های صورت گرفته دولتی در جمهوری اسلامی ایران از بدو تاسیس تا به امروز در دادگاه های عادلانه و علنی.


با احترام
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
فوریه ۲۰۱۸


رونوشت به:

همه نمایندگان هیئت نمایندگان پارلمان اروپا در امور ایران و اروپا،

رئیس پارلمان اروپا

خانم موگرینی، وزیر امور خارجه اروپا

سازمان عقو بین الملل

فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر


امضاء:

۱ - انجمن زنان ايرانى - مونترال
۲ - انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن
۳ - انجمن همبستگی ایرانیان - تگزاس
۴ - انجمن جمهوریخواهان ایران - پاریس
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - بنیاد اسماعیل خویی
۷ - مادران پارک لاله ایران
۸ - حامیان مادران پارک لاله - دورتموند
۹ - حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - لندن
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو - کالیفرنیا
۱۳- فدراسیون اروپرس
۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۷- كمپين دفاع از زندانيان سياسي و مدني
۱۸- مادران صلح مونترال
۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران - کلگری
۲۱- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - مونترال
۲۲- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - نیویورک
۲۳- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - لوس آنجلس
۲۴- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - ونکوور
۲۵- صداي موج آزادی لندن



۱۳۹۶ بهمن ۲۳, دوشنبه

فقدان عاصمه جهانگیر را به جامعه حقوق بشری در سراسر جهان تسلیت می گوییم!




فقدان عاصمه جهانگیر را به جامعه حقوق بشری در سراسر جهان تسلیت
می گوییم!


عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه‌ سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران، حقوقدان پاکستانی و فعال حقوق بشر امروز بر اثر سکته‌ قلبی در پاکستان درگذشت.

عاصمه جهانگیر اولین زنی بود که در دیوان عالی پاکستان به سمت ریاست انتخاب شد. در طول عمر ۶۶ ساله خود معاون فدراسیون بین المللی حقوق بشر شد و از روسای مجمع حقوق بشر جنوب آسیا بود.

عاصمه جهانگیر از آبان ۱۳۹۵ با اتمام ماموریت احمد شهید، به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران انتخاب شد و می توان به جرات گفت که یکی از راسخ ترین و شجاع ترین گزارشگران ویژه‌ بود و در موارد بسیار زیادی برای نقض حقوق بشر در ایران به مسولان حکومت جمهوری اسلامی با صراحت انتقادهای شدید کرده بود!

عاصمه جهانگیر اولین گزارشگر ویژه سازمان ملل بود که پرونده های جنایات و قتل عام های دهه ۶۰ را با قاطعيت و تعهد دنبال می کرد و امیدی برای خانواده ها و بازماندگان کشته شدگان، تا روزی عاملان و آمران این جنایات در دادگاه های عادلانه و علنی محاكمه و مجازات شوند .

"او از معدود گزارشگران ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر به‌شمار می‌رفت که نه سیاستمدار بلکه خود، فعال حقوق بشر بود.”

عاصمه جهانگیر تا آخرین لحظه، اجازه ورود به ایران را دریافت نکرد و کارش نیمه تمام ماند!

فقدان عاصمه جهانگیر، این زن مبارز و راسخ را به جامعه حقوق بشری در سراسر جهان تسلیت می گوییم!

راهش پر رهرو و یادش زنده باد
شورای هماهنگی شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
۱۱ فوریه ۲۰۱۸



اعدام رامین حسین پناهی، اعدام آزادی و انسانیت است!


اعدام رامین حسین پناهی، اعدام آزادی و انسانیت است! 


هفتهِ گذشته رامین حسین پناهی، فعال سیاسی از کردستان که در روز دوم تیر ماه امسال در سنندج دستگیر شده بود، پس از ماه ها شکنجه در "دادگاهی" که اجازه دفاع از خود را نداشت به اعدام محکوم شد. برادر وی، افشین حسین پناهی نیز تحت بازداشت است. این اقدامِ ضد انسانی از سوی سیستم قضایی جمهوری اسلامی در زمانی انجام میگیرد که چند هفته قبل، ایران شاهد اعتراضات وسیع مردم علیه دیکتاتوری و فسادِ حکومتی بود. این حکم بغیر از یک واکنشِ شرم آور جهتِ ایجاد رعب و وحشت علیه هرگونه انتقاد و اعتراض، نمیتواند مفهوم دیگری داشته باشد. متاسفانه، تشدیدِ فضایِ پلیسی و اعمال خشونت حکومتی علیه زندانیان سیاسی حاکی از امکانِ افزایش در روند اعدامها در ایران میباشد.

شرافت زرینی (دایەشریفە) مادر رامین حسین پناهی به آنجلا مرکل صدر اعظم آلمان نامه ای نوشته است. در قسمتی از این نامه می نویسد:

"امیدوارم اقدامی بکنید و هرکاری که میتوانید انجام دهید رامین را اعدام نکنند. میگویند اگر شما نامه ای به مقامات حکومت ایران بنویسید بسیار تاثیرگذار است. پس بعنوان مادری داغ دیده که یک فرزندم را ترور کرده اند و اکنون یک فرزند ٢٤ ساله دیگرم را میخواهند اعدام کنند، با قلبی زخمی و دردمند از شما میخواهم که کمکم کنید. به مقامات حکومت اسلامی نامه بنویسید و بخواهید رامین دلبند و عزیزم را اعدام نکنند. من از همه کسانیکه مخالف اعدام هستند تقاضای کمک دارم. نگذارید فرزندم را اعدام کنند."


مادر رامین، از جهانیان میخواهد که برای نجات فرزندش اقدام کنند. و پدرِ رامین در حمایت از حقوقِ فرزندانِ اسیرش که در اعتصاب غذا هستند، اعتصاب غذا نموده است. از فعالانِ طرفدار حقوق بشر نیز، انتظار است که در این مورد اقدام نمایند.

همانطور که هفته های پیش، میلیونها ایرانی با اهداف آزادیخواهانه و عدالتجویانه، همگام و همزمان در بیش از صد شهر بپا خواستند، بر عهده ما است که مشترکا برای لغو حکم اعدام و نجات جان رامین حسین پناهی اقدام نماییم.

ما امضا کنندگان این بیانیه؛ خواهان لغو فوری حکم اعدام رامین حسین پناهی می باشیم. ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران

امضاء:

۱ - انجمن زنان ايرانى - مونترال
۲ - انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن
۳ - انجمن همبستگی ایرانیان - تگزاس
۴ - انجمن جمهوریخواهان ایران - پاریس
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - بنیاد اسماعیل خویی
۷ - مادران پارک لاله ایران
۸ - حامیان مادران پارک لاله - دورتموند
۹ - حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - لندن
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو - کالیفرنیا
۱۳- فدراسیون اروپرس
۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۷- كمپين دفاع از زندانيان سياسي و مدني
۱۸- مادران صلح مونترال
۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران - کلگری
۲۱- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - مونترال
۲۲- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - نیویورک
۲۳- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا) - لوس آنجلس

شبکه همبستگی: بازداشت، شکنجه و قتل هولناک معترضان خیابانی، در زندان های جمهوری اسلامی ادامه دارد

شبکه همبستگی: بازداشت، شکنجه و قتل هولناک معترضان خیابانی، در زندان های جمهوری اسلامی ادامه دارد

ما امضا کنندگان این بیانیه به آگاهی وجدانهای بیدار و مدافع حقوق بشر در سراسر جهان میرسانیم: درحالی که برخی از مسئولان جمهوری اسلامی ریاکارانه و برای فریب افکار عمومی، اعتراض و تظاهرات خیابانی را حق قانونی مردم ایران اعلام داشته اند، شکنجه و قتل معترضان در زندانهای جمهوری اسلامی همچنان ادامه دارد.
در خیزش دی ماه ۱۳۹۶، غیر از کشته شدگان در خیابان، اسامی ۱۲ نفر از جان باختگان (کشته شدگان) در زندان ها تا به امروز منتشر شده است و هنوز نمی دانیم چه تعداد دیگری در بیداد گاه های این رژیم جان باخته اند.
ما از مردم شریف و آزاده ایران و تمام شخصیت ها و نهادها و مجامع ایرانی و بین المللی مدافع حقوق بشر در کشورهای مختلف درخواست می کنیم که برای متوقف کردن این جنایات در خیابان و در زندان های حکومت اسلامی، اقدام نموده و صدای دفاع از حقوقِ معترضان در بند کشیده شده در ایران را به جهانیان برسانند.
ما هم چنین، از خانم عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، درخواست می کنیم که از طریق سازمان ملل متحد و مجامع حقوقی بین المللی، برای پیگیری وضعیت وخیم معترضان بازداشتی و قتل ها و شکنجه های اخیر تلاش نماید و به جمهوری اسلامی فشار بیاورند که هر چه سریعتر گروهی برای بررسی وضعیت زندان های ایران و زندانیان سیاسی به ایران اعزام شوند، زیرا جان زندانیان در خطر جدی است. بی تردید خانواده‌های زندانیان سیاسی با همراهی وکلای مستقل، می‌توانند بهترین منبع برای کمک به کشف حقیقت وضعیت تک تک عزیزان زندانی و کشته شدگان باشند، هر چند جمهوری اسلامی خانواده‌ها را از ساده‌ترین راه دادخواهی نیز منع کرده است و این حرکت را جرم تلقی می کند، ولی باید تمامی مسوولان جمهوری اسلامی را زیر فشار قرار داد که این وضعیت هر چه زودتر روشن شود و پاسخ گوی کشته شدن و زندانی کردن معترضان باشند.
١٥٠ وکیل مدافع ایرانی درخواست کرده اند که وکالت معترضان بازداشت شده را در دادگاه های جمهوری اسلامی برعهده بگیرند، هرچند می‌دانیم که ساختار قوه قضاییه ما به شدت غیر مستقل و ناعادلانه است، ولی باید به هر طریق ممکن از ادامه این بازداشت ها و قتل های خیابانی و در زندان ها جلوگیری کنیم.
ما امضا کنندگان این بیانیه؛ هر گونه سرکوب، خشونت، بازداشت، شکنجه، اعتراف گیری و قتل های در خیابان و زندان ها را به شدت محکوم می‌کنیم و خواهان پایان دادن به قتل و کشتار مردم می باشیم . ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.
فریب کاری و دروغ ها و "همدردی" از سویِ برخی از مسئولان جمهوری اسلامی با معترضان را نباید باور کرد. عدالت و حقوق بشر زمانی اجرا میشود که سرکوبگران، شکنجه گران و قاتلانِ حکومتی معرفی و محاکمه و مجازات گردند.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
۲۵ ژانویه ۲۰۱۸

امضاء:
۱ - انجمن زنان ایرانی - مونترال
۲ - انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن
۳ - انجمن همبستگی ایرانیان - تگزاس
۴ - انجمن جمهوریخواهان ایران - پاریس
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - بنیاد اسماعیل خویی
۷ - مادران پارک لاله ایران
۸ - حامیان مادران پارک لاله - دورتموند
۹ - حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - لندن
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو- کالیفرنیا
۱۳- فدراسیون اروپرس
۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۷- کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی
۱۸- مادران صلح مونترال
۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران - کلگری
۲۱- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا)- مونترال
۲۲- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا)- نیویورک
۲۳- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا)- لوس آنجلس
۲۴- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا)- ونکوور

۱۳۹۶ دی ۱۹, سه‌شنبه

مادران پارک لاله ایران: خواهان توقف سریع تمامی احکام ناعادلانه هستیم!

http://www.mpliran.net/2018/01/blog-post_30.html

خواهان توقف سریع تمامی احکام ناعادلانه هستیم!


به منظور قانونی کردن پرونده سازی علیه منصوره بهکیش که شش نفر از اعضای خانواده اش را در دهه ی شصت به قتل رسانده اند و هنوز پاسخی مبنی بر چرایی و چگونگی این جنایت ها نداده اند، دادگاه دوم در تاریخ  ۱۳ دی ماه ۱۳۹۶ در شعبه ۵۴ دادگاه انقلاب تهران با ریاست دو قاضی به نام های بابایی و مرتضی کیاستی و نماینده دادستان و وکیل جایگزین تشکیل شد. نظر شفاهی دو قاضی و نمایندگان دادستانی و وزارت اطلاعات در دادگاه، تائید حکم دادگاه بدوی برای ایشان بوده است. منصوره بهکیش در دادگاه بدوی در شعبه ۲۶ با قضاوت ماشاالله احمدزاده، در تاریخ۵ بهمن ۱۳۹۵ با دو اتهام "تبلیغ علیه نظام" و "اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور"، به دلیل "تکرار جرم سال های گذشته"، به ۷ سال و نیم حکم اضافه زندان محکوم شده بود.

لازم به ذکر است منصوره بهکیش با همین اتهام ها در دادگاه تجدید نظر قبلی به تاریخ ۱۵ تیر ۱۳۹۱، به ۴ سال زندان محکوم شده بود که شش ماه آن حکم تعزیری و ۳  سال و نیم آن حبس تعلیقی برای مدت ۵ سال بود که تقریبا این مدت پنج سال به پایان رسیده بود. اگر اتهام پرونده جدید این انسان آزاده و دادخواه به صورت رسمی به ایشان و وکیل اش ابلاغ شود، در مجموع یازده سال و نیم حکم زندان خواهد داشت که مایه شرم ساری تمامی نهادهای مسئول اجرایی کشور، به ویژه وزارت دادگستری و قوه قضاییه جمهوری اسلامی خواهد بود.

جهت اطلاع، مرتضی کیاستی، قاضی شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز نیز هست که او را مسئول مرگ حداقل ۴ زندانی سیاسی عرب به نام های طاها حیدریان،عباس حیدریان،عبدالرحمان حیدریان و علی شریفی می شناسند که پس ار تحمل شکنجه و اجباربه اعترافات دروغ تلویزیونی به دار آویخته شدند. او جزو ناقضان حقوق بشر معرفی شده و در سال ۱۳۹۲، به عنوان قاضی نمونه جمهوری اسلامی ایران انتخاب شده است.

منصوره بهکیش در تاریخ ۱۶ مرداد ۱۳۹۲، طی نامه ای سرگشاده به حسن روحانی، رییس جمهور وقت حکومت اسلامی ایران، خواسته های حق طلبانه ای را مطرح کرده بود و پاسخ حاکمیت به فریاد او باید هم یازده سال و نیم حکم زندان باشد، زیرا می خواهند شفاف سازی کرده و پاسخگو و مسئولیت پذیر باشند، البته "نه پاسخگویی به مردم"، بلکه "پاسخگویی به سران حکومت "زیرا جمع کردن معترضان و حفظ نظام از جمله واجبات است. (http://www.mpliran.net/2013/08/blog-post_7.html)
  
چه گوییم که بیدادگری، عملکرد امروز و دیروز این حکومت سراپا فاسد و درغگو نیست. با این ساختاراستبدادی، سی و نه سال است که دست به گریبان ایم و بر شانه های مان سنگینی می کند، ولی خوشبختانه دوران رهایی از ظلم و بیداد فرا رسیده است و امروز فریاد رسای عدالت خواهی مردم شریف و آزاده ایران تن شان را به لرزه در آورده است. تردیدی نداریم که این بی عدالتی ها هیچ خللی در ایستادگی و دادخواهی منصوره بهکیش و همراهانش در جمع مادران و خانواده های خاوران و مادران پارک لاله و دیگر دادخواهان ایجاد نخواهد کرد و هروز مصمم تر از گذشته این راه را تا رسیدن به نتیجه پی خواهیم گرفت.
ما مادران پارک لاله، به عنوان صدایی از جنبش دادخواهی مردم ایران، خواهان لغو سریع احکام ناعادلانه و آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی در زندان های سراسر ایران هستیم. ما می خواهیم که مجازات اعدام به سرعت لغو شود و خواهان محاکمه و مجازات تمامی آمران و عاملان جنایت های جمهوری اسلامی در دادگاه های عادلانه و علنی آینده هستیم.
ما به تمامی مسئولان جمهوری اسلامی ایران از صدر تا ذیل و تمامی مدافعان و توجیه کنندگان این ساختار استبدادی هشدار می دهیم، اگر این سیاست ها را ادامه دهند، دیری نخواهد پایید که مردم شریف و آزاده و دادخواه ایران، آن ها را در دادگاه های عادلانه، علنی و مردمی به محاکمه خواهند کشید و روزی باید پاسخ گوی تمامی این بی عدالتی ها باشند.

مادران پارک لاله ایران
19 دی ماه  1396

مادران پارک لاله ایران: آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی را خواهانیم!


http://www.mpliran.net/2018/01/blog-post_98.html

آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی را خواهانیم!



سرکوب و به قتل رساندن حداقل ۲۱ نفر از مردم بی‌دفاع و بازداشت بیش و کم نزدیک به ۲۰۰۰ نفر از معترضان و پادگانی کردن بسیاری از شهرها و روستاها در روزهای اخیر، نشان از ترس و زبونی حکومتی دارد که در برابر اراده قوی مردمی که جان شان به لب رسیده، ناتوان است.


ده روزی است که اعتراض های گسترده و سراسری مردم به تنگ آمده از بی‌عدالتی، به طور مداوم در تهران و شهرستان‌ها ادامه دارد و سران حکومتی از هر دو جناح و مدافعان قسم خورده شان، پریشان و سر در گم مانده اند که چه باید کرد، اگر سرکوب ها و حمله به مردم را شدت بخشند،‌ مردم نیز خشمگین تر شده و اعتراض ها را با شدت بیشتری ادامه خواهند داد و ممکن است کل نظام را دیگرگون کنند، زیرا دیگر ماندن در خانه و لب گزیدن و پشت گوش انداختن را چاره کار نمی داننداگر سرکوب ها را کاهش دهند،‌ باز مردم گرد هم می‌آیند و قدرت مند تر شده و برای حفظ نظام خطری محسوب خواهند شدچاره کار را در این دیده اند که بی سر و صدا افراد تاثیرگذار را بازداشت کرده و با پرونده سازی های بیشتر جلوی تشکل یابی و حرکت‌های مستقل را بگیرند و به نوعی اعتراض ها را کنترل کنند.


هم اکنون خبر تاسف باری را از کمیته پیگیری بازداشت های دی ماه ۹۶ دریافت کردیم که جوانی ۲۳ ساله به نام سینا قنبری که چندین روز در قرنطینه زندان اوین بازداشت بود، شب گذشته به دلایلی نامعلوم جان سپرد. چه کسی پاسخ گوست و تا به کجا می خواهند این بیدادگری را ادامه دهند؟


برخی از زندانیانی که در شهرستان‌ها هستند نیز درهیچ کجا نامی از آن‌ها نیست و خانواده‌ها را به شدت تهدید کرده‌اند که اگر در مورد زندانی خود اطلاع رسانی کنند،‌ آن‌ها را در زندان نگاه خواهند داشت،‌ همان کاری که با خانواده‌های زندانیان سیاسی در دهه شصت و دیگر خانواده‌های آسیب دیده در تمامی این سال‌ها انجام داده‌اند و باید هوشیار باشیم که تاریخ بیدادگری را دوباره و دوباره تکرار نکنند.


فاجعه دردناکی که در دهه ی شصت و سال‌های ۷۷ و ۷۸ و ۸۸ اتفاق افتاد و در نهایت تعداد زیادی از عزیزان ما را در زندان ها و خیابان‌ها و خانه‌ها کشتند یا راهی تبعید کردندبی تردید اگر ما پشت خانواده‌ها و تمامی آسیب دیدگان باشیم، خانواده‌ها تشویق خواهند شد که در مورد عزیز کشته شده یا آسیب دیده و زندانی خود اطلاع رسانی کنند و حکومت نیز نمی‌تواند این تهدیدها را عملی سازد.


این سیاست رسمی جمهوری اسلامی در طی این سال‌ها بوده استاینکه با سرکوب و ایجاد رعب و وحشت شدید و بازداشت فعالان سیاسی و اجتماعی و پرونده سازی و اتهام های سنگین، فعالان را یا در زندان ها اسیر کند یا با گروگان گرفتن وثیقه های سنگین و کفالت و ضمانت، از یک طرف آن‌ها و خانواده‌های شان را روی لبه تیغ بخواباند که سکوت کنند و به این وسیله بسیاری از فعالان را در خانه‌ها اسیر و از گردونه فعالیت خارج کند و از طرف دیگر با تبلیغات گسترده آزاد کردن و عفو دادن زندانیان،‌نمایش دموکراسی دهدهرچند اعتراض های اخیر نشان داد که این سیاست در مورد مردم جان به لب رسیده دیگر جواب نمی‌دهد، زیرا می‌گویند یا مرگ یا آزادی.


چه باید کرد؟

۱با تمام توان، از حرکت‌های اعتراضی مردم دفاع کنیم و این حق را برای آن‌ها به رسمیت بشناسیم که خواهان زندگی انسانی و آزادی از قید و بند هر نوع دیکتاتوری هستند و توان ماندن در وضعیت موجود را ندارند.

۲سرکوب و کشتار و بازداشت و جلوگیری از تشکل یابی مردم را به شدت محکوم کنیم و اجازه ندهیم که فشار بر مردم را شدید و شدیدتر کنند.
۳لیست دقیق تمامی کشته شدگان و مجروحان و آسیب دیدگان اعتراض های اخیر را در بیاوریم و خانواده‌های کشته شدگان را در برپایی مراسم سوگواری همدردی کرده و آن‌ها را در رساندن صدای اعتراض و دادخواهی شان همراهی کنیم و نگذاریم تنها بمانند.

۴لیست دقیق تمامی بازداشتی ها و هم چنین زندانیانی که به طور موقت آزاد شده‌اند یا می‌شوند را با مشخصات کامل و روشن شدن وضعیت پرونده شان در بیاوریم و اگر خانواده‌ها اجازه دادند، افشاگری کنیم و آن‌ها و خانواده‌های شان را پشتیبانی کرده و نگذاریم تنها بمانند.

۵وضعیت دیگر زندانیان سیاسی را به فراموشی نسپاریم و نگذاریم که آن‌ها و خانواده‌های شان تنها بمانند.

۶به سوی تشکل یابی مستقل و اتحاد و همدلی تمامی جنبش های مستقل مبارزاتی با همدیگر به پیش برویم و با برنامه و راهکار و مطالبات مشخص، وارد مرحله جدیدی از مبارزه مشترک شویم.

۷از حرکت‌های مردمی، گزارش های دقیق و درست بنویسیم و اجازه ندهیم که دروغ‌گویی و شانتاژ در ما نفوذ کند و این خبرها و گزارش ها را دست به دست بگردانیم و به اطلاع مردم برسانیم.

ما مادران پارک لاله هر گونه سرکوب، حمله، شکنجه،‌ زندان، پرونده سازی و کشتار مردم شریف و آزاده ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از تمامی نیروهای آگاه و مترقی و تحول خواه می‌خواهیم که به این بی‌عدالتی‌ها به شدت اعتراض کنند.

ما مادران پارک لاله، ضمن همراهی با مردم عزیزمان که شعار آزادی، برابری و رفع بی عدالتی سر داده اند و با هرگونه تبعیض، تحقیر، نژادپرستی و اشکال مختلف استبداد مرزبندی دارند، فریاد دادخواهی مان را بلند می کنیم و خواستار لغو هرچه سریع تر مجازات اعدام، و آزادی تمامی زندانیان سیاسی از زندان های مختلف کشور هستیم.ما می خواهیم که تمامی آمران و عاملان شریک در جنایت های جمهوری اسلامی در دادگاه های عادلانه و علنی محاکمه و مجازات شوند. ما برای دستیابی به آزادی اندیشه و بیان و حق ایجاد تشکل و تجمع و اعتصاب و رفع هرگونه تبعیض، و جدایی دین از حکومت از پای نخواهیم نشست، زیرا علت اصلی این بی عدالتی ها را در ساختار و هم چنین قوانین آزادی ستیز و تبعیض آمیز جمهوری اسلامی ایران می دانیم. 

 مادران پارک لاله ایران
 ۱۸دی ماه ۱۳۹۶

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران: مردم شریف و آزاده ایران و جهان




مردم شریف و آزاده ایران و جهان

در تظاهرات هفته های اخیر در ایران، مطالبات مردم در خیابانها درخواست های حقوقی است که در بند بند اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تأکید شده است، اما متاسفانه رفتار مسولان حکومت جمهوری اسلامی در قبال فریادهای حق طلبانه توده های مردم، همچون ۴۰ سال گذشته؛ سرکوب، زندان و شکنجه بوده است.

آری این روزها دنیا یکبار دیگر شاهد ورق خوردن برگ دیگری از پرونده قطور اعمال ضد حقوق بشری حاکمان جمهوری اسلامی است. حکومتی که بجای پاسخگوئی به مطالبات قانونی و برحق شهروندان ایرانی، یک روز آنان را محارب و مفسد فی الارض و ضد انقلاب خوانده، یک روز فتنه گر نامیده و امروز نیز آنان را اغتشاشگر و عوامل دشمنان خارجی میخواند. خطری که شهروندان ایرانی را تهدید می کند این است که بر پایه قوانین نظام ولایی هر یک از این اتهام ها ممکن است حکم مرگ شهروند را به همراه داشته باشد.
نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی در روزهای اخیر با یورش به تظاهرات و تجمع های آرام مردم در تهران و شهرستانها دهها نفر را کشته، صدها تن را مجروح نموده و تعداد بسیاری را دستگیر کرده اند.تعداد زیادی از این دستگیر شدگان در اعتراض‌ها شرکت نداشته اند و بیشتر آنها خارج از دانشگاه یا در خانه هایشان بازداشت شده اند.
طبق اخبار رسیده از ایران، دستگاه امنیتی زیر نظر رهبر و مسولان حکومتی،حدود ١٧٠٠ نفر را بازداشت کرده اند که بر اساس اعلام وزارت کشور ٩٠ درصد بازداشت‌شدگان جوانان زیر ٣٠ سال و دانشجویان هستند. دستگیرشدگان را شدیداً تحت شکنجه قرارداده اند، تا با قبول اتهامات واهی از قبیل "اغتشاشگری و ارتباط با بیگانگان و غیره" نمایش های تلویزیونی دیگری را بر روی صحنه بیاورند تا تأییدی باشد بر ادعای رهبر و مسئولان جمهوری اسلامی که این مبارزات و مطالبات مردم ایران را، نه ناشی از سیاست ها و اقدامات حکومت اسلامی، بلکه محصول القاء "توطئه و تحریکات دشمنان جمهوری اسلامی" میباشد!

در این شرایط خطیر که از یک طرف مبارزات مردم ایران در تهران و شهرستانها ادامه دارد
و از طرف دیگر نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی هر روز بیشتر به خشونت و ارتکاب جنایت علیه مبارزات آرام مردم ایران متوسل میشوند، ما نهادهای حقوق بشری ایرانی از تمامی نهادها و شخصیت های جهانی حقوق بشری و سیاسی، فرهنگی و علمی، هنری و ورزشی و...درخواست میکنیم که برای متوقف کردن سرکوب و رفتار خشونت آمیز جمهوری اسلامی در مقابل مردم ایران از تمام ابزارهای ممکن استفاده نمایند و حاکمان جمهوری اسلامی را که به هیچ قانونی پای بند نیستند، از ادامه کشتار و سرکوب مردم ایران برحذر دارند.

ما همچنین در این شرایط خطیر بر آزادی کلیه زندانیان سیاسی، محاکمه و مجازات عاملان و آمران سرکوب و کشتار مردم، حق آزادی تشکل های مستقل و تجمع و تظاهرات و اعتصاب، به رسمیت شناختن حق اعتراض به وضعیت فلاکت بار کنونی که مسئولیت مستقیم آن بر عهده رهبر و مسئولان جمهوری اسلامی است، تأکید میورزیم.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
ژانویه ۲۰۱۸

امضاء:

۱ - انجمن زنان ايرانى - مونترال
۲ - انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن
۳ - انجمن همبستگی ایرانیان - تگزاس
۴ - انجمن جمهوریخواهان ایران - پاریس
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - بنیاد اسماعیل خویی
۷ - مادران پارک لاله ایران
۸ - حامیان مادران پارک لاله - دورتموند
۹ - حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - لندن
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو- کالیفرنیا
۱۳- فدراسیون اروپرس
۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۷- كمپين دفاع از زندانيان سياسي و مدني
۱۸- مادران صلح مونترال
۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران - کلگری
۲۱- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا)- مونترال
۲۲- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا)- نیویورک
۲۳- همبستگى جمهورى خواهان ايران (هجا)- لوس آنجلس