۱۳۹۰ خرداد ۸, یکشنبه

نسرین عزیز، اسطوره مقاومت، تولدت مبارک

نسرین عزیز، اسطوره مقاومت

تولدت مبارک

وجود انسان هایی مثل تو، هستی ما را معنایی دیگر می بخشد

به امید آنکه تولد دوباره ات را دررهایی ایران جشن بگیریم

حامیان مادران پارک لاله

مادران صلح دورتموند













گزارش تصویری حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند در حمایت از خواسته های زندانیان سیاسی

در اعتراض به شرایط حاکم و غیر انسانی در زندان های جمهوری اسلامی
شنبه ۲۸ مه ۲۰۱۱ - دورتموند
























گزارش تصویری حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند در حمایت از خواسته های زندانیان سیاسی

۱۳۹۰ خرداد ۶, جمعه

مادران پارک لاله ( مادران عزادار ایران *) خواستار رسیدگی فوری به وضعیت اسفبار درون زندانهای جمهوری اسلامی هستند

اخبار بسیار تکان دهنده ای که گهگاه از داخل زندانهای جمهوری اسلامی به بیرون راه می یابد حاکی از فجایع انسانی بی شماری است که هر روز در داخل بسیاری از زندانهای کوچک و بزرگ این سرزمین اززندانهای معروف تا اسارتگاههای کمتر شناخته شده و دور افتاده آن روی می نماید، به طوری که هیچ انسان آزاده ای نمی تواند در مقابل آن سکوت اختیار کند.


بنا به بسیاری گفته ها و نوشته ها ی برجا مانده از درون زندانها اعدامهای ساختگی، تجاوز جنسی ، کشیدن ناخن، ، فرو بردن سر زندانی در کاسه توالت، تهاجم سگ های وحشی، شکنجه بستگان در مقابل چشم زندانی ، خوراندن داروهای روان گردان تا حد زندگی گیاهی، بازجویی های طولانی با بدنی برهنه ، تحقیر های جنسی، شلاق، محرومیت از خواب، حبس در قفس های تنگ، سلولهای های انفرادی طولانی مدت، تهدید، تطمیع و دروغ از شکنجه های جسمی و روحی متداول در حکومت جمهوری اسلامی در طول سالهاست.


اما شکنجه زندانیان سیاسی برای وادار کردن آنان به اعترافاتی ساختگی، تنها بخشی از این جنایات است ، حال آنکه آنچه شبانه روز در بسیاری از این "ندامتگاهها" بر زندانیان عادی و سیاسی از زن و مرد تا پیر و نوجوان، می گذرد خود جریانی است به نهایت تآسف بار و بدور از شأ ن انسانی .


افشاگری های زند انیان سیاسی، از جمله نامه های برخی از زندانیان که بخشی از آنها به بیرون راه یافته است خبر ازعمق فجایعی دارد که درزندان های جمهوری اسلامی به وفور رخ می دهد . نامه هایی که این زندانیان

با ازخود گذشتگی تمام تلاش می کنند آنها را حتی به قیمت جان خود به ا طلاع انسان هایی درآن سوی دیوارها برسانند، با این کوره امید که شاید گوشی برای شنیدن و دستی برای یاری بیابند.


دومین نامه تکان دهنده مهدی محمودیان ** روزنامه نگار زندانی در حا لی منتشر میشود که وی همچنان تاوان نخستین نامه افشا گرانه خود را از فجایع بازداشتگاه کهریزک پس می دهد و در پی نامه دوم نیز به حبس انفرادی محکوم و بدنبال اعتصاب غذای خشک راهی بیمارستان شد . کهریزک یکی از بازداشتگاه هایی بود که خصوصاً از بازداشت شدگان تظاهرات خیابانی تابستان 1388 طی مدت کوتاهی چندین قربانی گرفت. گر چه حکومت جمهوری اسلامی تلاش کرد تا با تعطیل این بازداشتگاه و ظاهرا ً با مجازات چند تن از عاملان پایین دست این جنایات پرونده این رسوایی را در دادگاههایی غیر علنی ببندد ، اما فجایعی بزرگتر از کهریزک هر روزه هزاران زندانی عادی و سیاسی را در بسیاری از زندانهای جمهوری اسلامی با مرگ تدریجی روبرو ساخته است.


مهدی محمودیان در دومین نامه خود از زندان رجایی شهر به گوشه ای از وضعیت اسفبار زندانیان اشاره کرده ضمن افشای بسیاری شکنجه گری های وحشیانه، شرایط غیر انسانی حاکم در این زندانها را توصیف می کند. فعالیت گسترده باند های مواد مخدر، سهل الوصول بودن این مواد و گسترش روز افزون اعتیاد، در کنار تجاوز های جنسی بسیار متداول و خرید و فروش افراد برای سوء استفاده های جنسی، منجر به شیوع وحشتناک بیماریهای ایدز و هپاتیت در میان زندانیان شده است .


سید ضیاء نبوی دانشجوی محروم از تحصیل نیز که به ده سال حبس در تبعید محکوم شده است در دوران اسارت خود در زندان کارون اهواز از شرایط اسفبار حاکم بر این زندان خبر میدهد. در این محل که بیش از سه برابر ظرفیت ، زندانی در آن گنجانده شده یک سوم زندانیان در سالن روی کف زمین می خوابند و یک سوم آنان درتابستان و زمستان در حیاطی تنگ شب را به روز میرسانند که به هنگام بارندگی ناچار به حمام و توالت نیز پناه می برند. رقت بار تر آنکه بدنبال هر بارندگی شدید فاضلاب نیز از کف حیاط که محل زندگی شبانه روزی آنان است بیرون زده زندانیان ناچارند با نشستن فاضلاب در همان بوی تعفن، همجوار با سوسکها و موشها در همان محل بخورند، بخوابند و "زندگی" کنند. و همه اینها در فضایی روی میدهد که در ساعات "هواخوری" در هر یک متر مربع آن سه زندانی در هم می لولند و سیگار می کشند . " در ضمن سقف هواخوری نیز توسط میله گرد و تیر آهن هایی که به صورت مشبک به هم جوش داده شده پوشانده شده است که نتیجه مستقیم آن محدود شدن تبادل هوا با محیط اطراف و گرم شدن مضاعف هوا در گرمای جهنمی تابستان اهواز است، به گونه ای که حیاط زندان به مانند کوره پزخانه داغ می شود... از سویی این سقف مشبک لذت نگریستن به آسمان را که از معدود لذت های یک زندانی است سلب می کند و احساس حیوانی وحشی که در یک قفس نگهداری می شود را به زندانی میدهد

همچنین نامه افشاگرانه 9زندانی سیاسی - عقیدتی زن که اخیراً برای مدتی به زندان قرچک در بیابانی دور افتاده در ورامین منتقل شده بودند نیز ما را با حقایق بسیار وحشتناکی از وضعیت درون این زندان آشنا می کند. گرچه این زندانیان سیاسی هم اکنون به زندان های دیگری منتقل شده اند اما تصور اینکه هنوز زنان و دختران نوجوانی در این شرایط غیر انسانی به سر می برند بسیار دردناک است.

دراین مرغداری قدیمی که بعنوان زندان مورد استفاده قرار می گیرد چندین برابر ظرفیت ،زندانی گنجانیده شده است که نه تنها با باتوم و کتک و کشیدن ناخن تنبیه میشوند بلکه در وضعیت اسف بار بهداشتی بدون وجود سیستم تهویه هوا ، همچنان با گرسنگی و عدم امنیت جانی، روبرو هستند


در بخشی از این نامه آمده است:

" زندان قرچک ورامین شامل هفت سوله هر کدام به ظرفیت چند ده نفر است. در حالیکه بیش از ۲۰۰ زندانی درهریک نگهداری می شوند. عدم وجود کوچک ترین سیستم برای تهویه هوا و وضعیت اسف بار بهداشتی چنان است که بوی فاضلاب و شدت گازهای ناشی از آن برای بسیاری از زندانیان ناراحتی های تنفسی جدی به وجود آورده است. دو سرویس بهداشتی برای بیش از ۲۰۰ نفر و دو اتاقک حمام برای همین تعداد از زندانیان در نظر گرفته شده. محدودیت های به وجود آمده به خاطر سرویس های بهداشتی، عملا باعث شده است تا بسیاری از زندانیان از محیط سوله و مابین تخت ها به عنوان “سرویس بهداشتی” استفاده کنند.به دلیل نبود حتی یک شیر آب جداگانه زندانیان برای شستشوی لباس و ظروف خود نیز باید از همین حمام و سرویس بهداشتی استفاده کنند. روزانه به اصطلاح “سه وعده” غذایی در سلف سرویس این زندان ارائه می شود...که در هفته گذشته به دلیل کمبود جیره غذایی، چندین بار وعده نامبرده به بسیاری از زندانیان نرسید. وعده مذکور نیز اغلب دو قرص نان خشک و یک سیب زمینی، و یا مقدار بسیار اندکی ماکارونی را شامل می شود. از آنجا که بسیاری از زندانیان کم سن و سال حتی زیر ۱۸ سال نیز در این زندان نگهداری می شوند، به وضوح می توان مشکل سوءتغذیه جدی را در میان بسیاری از زندانیان مشاهده کرد....،بدنبال کمبود غذا ، درگیری های زیادی نیز برسر آن به وجود می آید. تا جایی که غذاخوری زندان از جانب زندانیان به طعنه “کتک خوری” نامیده می شود.."


آنچه از زندانهای شیراز نیز گهگاه به گوش میرسد اوضاع این زندانها را بسیار نگران کننده توصیف می کند. از جمله مرگ مشکوک رضا محمدی از فعالین سیاسی در زندان شیراز که پس از مدت ها بی خبری خانواده علت مرگ او "زمین افتادن در حمام" گزارش می شود در حالیکه علیرغم درخواست های مکرر خانواده نه تنها از تحویل جسد او خود داری می شود بلکه اطلاعات شیراز با بازداشت برادر رضا محمدی و گرفتن تعهد از خانواده وی آنها را تحت فشار قرار میدهند که به هیچ عنوان نباید خبری در این مورد پخش شود

و باز میشنویم از زندان سنندج در کردستان که چگونه بازجویان وزارت اطلاعات و پاسدارها فشارها، اذیت و آزارها و تحقیرها را بر علیه زندانیان سیاسی زندان سنندج به حد طاقت فرسایی رسانده گارد زندان بصورت متناوب به سلولهای زندانیان سیاسی یورش میبرند آنها را مورد ضرب و جرح و توهین قرار میدهند و حداقل وسایل شخصی زندانیان را تخریب کرده و یا با خود میبرند.

اخباری که از زندان وکیل آباد مشهد نیز میرسد نه تنها از اعدام های گسترده و گروهی روز افزون ، بلکه از گوشه ای از شرایط غیر انسانی حاکم بر این زندان نیز پرده بر میدارد .سید هاشم خواستار ،که نماینده معلمان در کانون صنفی فرهنگیان بوده است و هم اکنون در این زندان سر می برد ،در نامه ای به رییس قوه قضاییه کشور جزییاتی را در خصوص وضعیت اسف بار این زندان مطرح کرده است. در این نامه آمده است که هم اکنون بیش از چهار برابر ظرفیت، زندانیان در شرایطی دوران محکومیت خود را می گذارنند که از کمترین امکانات اولیه زندگی محروم هستند. این زندانی عقیدتی وضعیت زندان وکیل آباد مشهد را با « ارودگاه های مرگ هیتلر» مقایسه کرده است.

بطور کلی تراکم جمعیت ، عدم رعایت اصل تفکیک مجرمین، نبود امنیت ، فقدان شدید امکانات بهداشتی ، عدم دسترسی به خدمات درمانی، عدم وجود و یا قطع غیر قانونی امکانات ارتباطی مانند روزنامه، رادیو، وحق تلفن و ملاقات.... همگی نه تنها حاکی از عدم رعایت موازین آیین نامه اجرایی سازمان زندانها که زیر پا نهادن ابتدایی ترین حقوق انسانی به شمار رفته خود بخش بسیار کوچکی از موارد بیشمار نقض حقوق بشر در این کشور را تشکیل میدهد.


چگونه می توان شاهد بود که بهترین فرزندان ما در چنین شرایط هولناکی شبانه روز خود را به سر می کنند و خاموش ماند . اما اینک عمق فاجعه بسیار وحشتناک تر از این است که تنها برای آزادی فرزندانمان و دیگر زندانیان سیاسی -عقیدتی طلب دادرسی کنیم . آنچه در بسیاری زندانهای جمهوری اسلامی می گذرد به نابودی کشاندن شرافت انسانی است که وظیفه هر انسان آزاده ای است در مقابل آن بایستد.


مادران پارک لاله (مادران عزادار ایران) و حامیان شان ضمن پای فشاری بر تمامی خواستهای برحق همیشگی خود و آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی- عقیدتی، خواستار آنند که تا تحقق این امر امنیت آنان حفظ شده، تمامی حقوق ایشان و دیگر زندانیان عادی در ایام حبس مطابق موازین زندانها رعایت، و زندانهای بدور از استانداردهای پذیرفته شده جهانی تعطیل شود . در این راه نیز همصدا با خانواده های زندانیان از تمامی مردم آزاده و نهادهای جهانی مدافع حقوق بشر تقاضا دارند تا ضمن حمایت از این خواستها حکومت جمهوری اسلامی را ملزم به رعایت تعهدات بین المللی خود در زمینه رعایت حقوق بشر برای شهروندان خود بنماید,

همچنین خاطر نشان میسازد اخیراً جمعی از فعالان مدنی و جنبش زنان نیز د ادخواستی را با بیش از 500 امضا منتشر نمودند که در آن خواستار تعطیلی فوری کلیه زندان‌های غیر قانونی و فاقد استاندارد، فراهم آوردن امکانات بهداشتی و رفاهی مناسب (با در نظر گرفتن نیازهای ویژه زنان و فرزندان آن‌ها)، اجرای اصل تفکیک مجرمین و در ‌‌نهایت رعایت کلیه حقوق اولیه همه زندانیان- چه زندانیان سیاسی، چه غیر سیاسی- شدند.


مادران پارک لاله (مادران عزادار ایران)

حامیان مادران پارک لاله/اسلو

حامیان مادران پارک لاله/ ایتالیا

حامیان مادران پارک لاله/هامبورگ

حامیان مادران پارک لاله/مادران صلح دورتموند

حامیان مادران پارک لاله/ژنو

حامیان مادران پارک لاله/فرانکفورت

حامیان مادران پارک لاله/ لس آنجلس-ولی

حامیان مادران پارک لاله/وین

حامیان مادران پارک لاله/کلن

رونوشت به:

کمیساریای عالی حقوق بشر

کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل


____________________________________________________________________________________________________________________________________________

مادران پارک لاله،(مادران عزادار ایران) مادران جانباختگانی هستند که در طی دوران حکومت جمهوری*

اسلامی، فرزندانشان به دلایل گرایشات سیاسی- عقیدتی توسط حکومت شکنجه ، زندان و اعدام شده اند، و یا در تظاهرات خیابانی توسط عمال دولتی به قتل رسیده اند. آنان با وجود بر دوش کشیدن بار سنگین غم خود، نه تنها خواهان محاکمه عادلانه آمران و عاملان شکنجه، قتل و اعدام فرزندان خود هستند ، بلکه کشتارهای قومی و دینی ، قصاص،سنگسار و شکنجه و تجاوز در زندانها و گرفتن اعترافهای اجباری دروغین را به شدت محکوم کرده خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط همه زندانیان سیاسی - عقیدتی و لغو قانون اعدام می باشند . نظر به شرایط خفقان حاکم در ایران حامیان آنان در خارج از کشور نیز وظیفه خود می دانند صدای دادخواهی این مادران را در سطح جهان منعکس نمایند.

پارک لاله نخستین میعادگاه مادرانی بود که بدنبال به خون کشیده شدن تظاهرات اعتراضی به نتایج انتخابات تیرماه سال 1388 گرد هم آمدند.


**مهدی محمودیان هم اکنون در زندان رجایی شهر به سر می برد، وی در مدت بازداشت دچار عفونت ریوی شده و نیمی از ریه اش به طور کامل از بین رفته است، در این حال بدلیل شکنجه ها و فشار روحی در زندان، محمودیان دچار بیماری صرع نیز شده است که در طول مدت بازداشت بارها از هوش رفته است و مسئولان بی توجه به وضعیت جسمی وی هستند

********************

منابع:

نامه مهدی محمودیان از زندان رجایی شهر نوشته شده در شهریور ماه سال1389 . منتشر شده در اردیبهشت 1390

http://www.rahana.org/archives/39605

نامه تکان دهنده زندانی سیاسی ضیا نبوی در مورد شرایط هولناک زندان

چهارشنبه, ۱۴م اردیبهشت ۱۳۹۰

http://www.hoshdar.net/dakheli/articles_detail_dakheli.php?aid=1996

متن کامل نامه ۹ زندانی سیاسی زن در قرچک ورامین

http://www.lajvar.se/1390/02/14/8256/

نامه هاشم خواستار از زندان وکیل آبادمشهد

http://tahavolesabz.com/item/21280

نامه شیرین علم هولی زندانی سیاسی اعدام شده/ شکنجه های وارد شده بر او

http://shirin-alamhooli.blogspot.com/2010/01/blog-post_28.html

مرگ های مشکوک در زندانها

http://marg-kurd.blogfa.com/post-115.aspx

شرایط طاقت فرسا و غیر انسانی در زندان سنندج

http://rdekurdistan.blogfa.com/post-16.aspx


--


MOTHERS OF LALEH PARK (MOURNING MOTHERS OF IRAN*) DEMAND AN IMIDIATE INVESTIGATION OF THE TERIBBLE CONDITIONS INSIDE THE PRISONS IN IRAN

No freedom loving human being can stay silent when hearing the horrible news that leak from Iran’s prisons time to time. These news tell the story of a massive human catastrophe that is happening every day in small and large, well known and unknown prisons of the country.

According to prisoners, mock execution, rape, pulling of nails, pushing prisoners heads into toilet bawl, getting attacked by vicious dogs, witnessing the torture of their close relatives, being forced to take mind altering drugs until they are reduced to a plant life state, long interrogations while being naked. sexual humiliation, wiping, sleep depravation, being locked in small cage, long solitary confinement, being threatened and lied to have been common tortures in the prisons of The Islamic republic all along. But torturing the prisoners in order to get false confessions is only part of the crimes and what goes on to political and non-political prisoners, old and young, men and women on a daily basis, is horrible and inhumane.

Some of the letters from the prisoners that have been leaked to the outside, depict the catastrophe that is going on inside the prisons. By writing these letters, the prisoners risk their lives, hoping that some from the outside might hear about them and come to their rescue.

The second terrifying letter from the imprisoned journalist, Mehdi Mahmoudian**, comes out when he is still under tortures for leaking his first letter revealing the crimes committed in Kahrizak prison. Because of the second letter, he was sent to solitary confinement and was hospitalized after going on a dry hunger strike. Kahrizak is the notorious prison that some of those arrested during the demonstrations of the summer of 2009 lost their lives in it shortly after being arrested. Although the regime tried to repair the damage by closing it down temporarily and putting on trial some of the low ranking prison officials in closed courts, bigger crimes are still happening inside the prisons and the prisoners are dying slowly.

In his second letter from the prison of Rajaie Shahr, Mehdi Mahmoudian reveals the terrible situations and talks about the savage tortures that are going on. The widespread activity of the drug gangs, the easy availability of drugs and widespread addiction, in addition to rape and common human trades for sex in exchange for drugs, have caused the epidemic of Aids and Hepatitis.

Former student, Seid Zia Nabavi who is spending a ten year sentence in Karoon prison in Ahvaz, tells the story of the terrible conditions in that prison. The number of the prisoners are three times over the capacity and one third of the prisoners sleep on naked floor and one third have to sleep in a small yard and take cover inside the bathrooms during the rain. It is sad to know that after each strong rain, the swage pipes over flow into the yard and the prisoners have no alternative but to bear the horrible smell, eat, sleep and “live” with the cockroaches and rats amongst them. When other prisoners are let out, there are three prisoners walking and smoking on each one square meter space. “The top of the out side yard is meshed up and that limits he air flow and adds to the heat of Ahvaz‘ extreme summer. This not only deprives the prisoners from enjoyment of looking at the open sky, but turn them into caged animals.”

Another revealing letter written by nine female political prisoners, who recently were transferred for a while to Gharchak Prison in the outskirts of far away Varamin, tell us about horrible things going on in that prison. Although they have all been transferred to other prisons since, it is painful to know that there still are other women and young girls suffering in that prison.

There are prisoners several times over the capacity kept in this former chicken farm. Not only they suffer from the lack of any sanitation and air ventilators, hunger and unsecured conditions, they get punished with batons and by pulling their nails.

Parts of the letter reads:

Gharachak Prison in Varamin has seven cells, each with the capacity for several tens, but with more than 200 prisoners in it. The lack of any ventilation system and the strong smell and gas coming from the sewage has caused respiratory problems for a lot of the prisoners. There are two washing facilities and two bathrooms for the more than 200 prisoners. Because of these limitations, a lot of prisoners use the space between the bunkers as their washing space. Because there are no other sources of water available, the prisoners have to use the faucets in the bathrooms to wash their clothes and dishes. Three daily meals are supposed to be served at the prison’s canteen, but due to food shortages, a lot of prisoners did not receive some meals last week. Each meal is usually consists of two stale pieces of bread and one potato or a small portion of noodles. One can see the results of malnutrition, specially because a lot of the prisoners kept here are under 18 years of age. Because of food shortages, there are constant fights and the canteen is called by the prisoners “the beating chamber”.

What we hear time to time from the prisons in Shiraz are also worrisome. For example, the reports about the suspicious death of political activist Reza Mouhammadi. The cause of death to his family, which was not receiving any news about him for a long time, was told to be “falling down on the bathroom floor”. Not only his family was denied the body despite their several appeals, but they were intimidated and his brother was also arrested by Shiraz intelligent in order to stop them from spreading the news about his death.

We hear from Sanandaj prison in Kurdestan, where the Information Ministry and the Pasdaran interrogators methods of humiliation and applying pressure are making the prisoners lives unbearable. The prison guards attack the political prisoners cells, beat them up and destroy or take away their meager belongings.

The news from Vakil Abad prison in Mashhad tells not only of large scale mass executions, but of overall inhumane conditions. Seyed Hashem Khastar who was the teacher’s representative in the Council of the Educators and is being held there, in a letter addressed to the country’s judiciary head, reveals some details about this prison. He writes that the prisoners whom are numbered four times over the prison’s capacity, are denied the basic necessities and compares the prison to “Hitler’s death camps“.

Over all, over population, no regard to divide prisoners based on their alleged crimes, lack of prison security, desperate lack of any sanitation and access to health facilities, lack or illegal denial of availability of mass media such as newspapers and radio and the right to have access to telephone and visitation, indicate not only disregard for the prison regulation laws, but disregard for basic human rights in prisons, which is itself part of the larger problem of human right violations in the country.

How can we be silent while we are witnessing that our best children are suffering under such conditions. Facing these conditions, the task is now much grater than demanding political prisoners freedom. What goes on in the prisons of The Islamic Republic is against human dignity and it is the duty of every justice loving person to stand up against it.

The Mothers of Laleh Park (Mourning Mothers) and their supporters, in addition to stressing their just demands for unconditional release of all political prisoners, are asking that until these demand are met, the security and wellbeing of them be guaranteed, all theirs and non political prisoners rights be respected according to prison laws and those prisons that do not meet the international standards be closed. In our struggle and hand in hand with all the families of the political prisoners, we ask freedom lovers of the world and the international human rights organizations to support our demands and oblige The Islamic Republic of Iran to uphold its agreements to international laws regarding it citizens.

We demand the immediate closure of all illegal and unregulated prisons, providing health facilities (with special consideration for women and their children), separation of prisoners based on their crimes and finally, to respect basic prisoners rights, whether political or non political.

Mothers of Laleh Park (Mourning Mothers of Iran)

Supporters of Mothers of Lalel Park/ in Hamburg, Frankfurt, Dortmund, Vienna, Italy, Geneva, Oslo, Los Angeles-Valley…

Copy to:

High Commission of Human Rights

EU Human rights Commission

Amnesty International

………………………………............................................................................................................................

*Mothers of Laleh Park (Mourning Mothers of Iran) are the mothers of those executed, tortured and banned or killed in the street demonstrations by the regime’s thugs, during the rein of The Islamic republic of Iran. Despite the heavy burden of their mourning, they are asking not only for a just investigation of those involved in the torture and killing of their children, but they strongly condemn ethnic and religious cleansings, ghesas, stoning, torture and rape in order to obtain false confessions inside the prisons and are demanding the immediate release of all the political and conscientious prisoners and the abolishment of the capital punishment.

Considering the level of repression in Iran, their supporters abroad take up the duty of reflecting their views to the world.

Laleh Park was the first meeting ground after the bloody popular protests against the results of July 2009 election.

**Mehdi Mahmoudian is currently being held at the Rajaie Shahr prison. While being held there, he lost half of his lung due to an acute infection. As a result of severe tortures and mental pressures, he now suffers from epilepsies and has lost consciousness several times during interrogations and the officials pay no attention to his wellbeing.

Sources:

1 - Mehdi Mahmoudian’s letter written from Rajaie Shahr prison in August 2010 and published in April 2011.

http://www.rahana.org/archives/39605

2 - A letter by the political prisoner Zia Nabavi about the horrible conditions in prisons written on Wednesday, May 19th 2011.http://www.hoshdar.net/dakheli/articles_detail_dakheli.php?aid=1996

3 - Full text of the letter written by nine female political prisoners from Gharchak prison in Varamin.

http://www.lajvar.se/1390/02/14/8256/

4 - Hashem khastar’s letter from Vakil Abad prison in Mashhad..

http://tahavolesabz.com/item/21280

5 - A letter by the executed political prisoner Alam Holi about the tortures inflicted on her.

http://shirin-alamhooli.blogspot.com/2010/01/blog-post_28.html

6 - Suspicious deaths in prisons.

http://marg-kurd.blogfa.com/post-115.aspx

7 - Inhumane and unbearable conditions in Sanandaj prison

http://rdekurdistan.blogfa.com/post-16.aspx

۱۳۹۰ خرداد ۴, چهارشنبه

گردهمایی حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند درحمایت از خواسته های زندانیان سیاسی

گردهمایی حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند درحمایت از خواسته های زندانیان سیاسی

تعدادی از زندانیان سیاسی از روز یکشنبه گذشته دست به اعتصاب غذا زده اند که مهدی محمودیان،
عیسی سحر خیز، رسول بداقی و کیوان صمیمی از جمله زندانیان شرکت کننده در این اعتصاب هستند....

بنا به گزارشات رسیده فشار بر زندانیان سیاسی و خانواده های آنان روز به روز بیشتر می شود و
زندانیان در اعتراض به وضعیت نامناسب زندان ها و بد رفتاری ماموران زندان اعتصاب خود را
تا رسیدن به اهداف خود ادامه خواهند داد .

ما مادران و پدران صلح دورتموند، ضمن پا فشاری همیشگی بر ۳ خواسته بر حق مادران پارک لاله،
در همبستگی و حمایت از خواسته های بر حق این عزیزان در بند و در اعتراض به شرایط غیر انسانی و
ضد حقوق بشری حاکم در تمام زندان های جمهوری اسلامی، خواستار فوری رسیدگی تمام جوامع قانونی
و حقوق بشری در سراسر دنیا به این شرایط ددمنشانه و غیر قانونی می باشیم .

در رساندن صدای حق طلبی این عزیزان به جوامع حقوق بشری ما را یاری دهید .
قرار ما شنبه ۲۸ ماه مه ۲۰۱۱، از ساعت ۱۵ تا ۱۶ بعد از ظهر در خیابان کاتارینن در شهر دورتموند

زنده باد صلح و آزادی
حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند

۱۳۹۰ خرداد ۲, دوشنبه

"The Green Wave" von Ali Samadi Ahadi


Anlässlich des Jahrestags der grünen Demokratiebewegung im Iran
"The Green Wave" von Ali Samadi Ahadi

Als bewegende Dokumentarfilm-Collage bebildert THE GREEN WAVE das
dramatische Geschehen und erzählt von den Gefühlen der Menschen hinter der
Revolution.
Facebook-Nachrichten, Twitter-Botschaften und eingestellte Internetvideos flossen in
die Gestaltung des Filmes ein, und Hunderte echte Blogeinträge dienten als Vorlage
für die Erlebnisse und Gedanken zweier junger Studenten, deren Geschichte sich als
roter Faden durch den Film zieht. Der Film schildert ihre anfängliche Hoffnung und
Neugier, ihre verzweifelte Angst und den Mut, trotzdem weiter zu kämpfen. Die hautnahen Bilder der Revolution werden umrahmt von Interviews mit bedeutenden Menschrechtlern und Exil-Iranern. Ali Samadi Ahadis Dokumentarfilm ist eine hoch aktuelle Chronik der ‚grünen Revolution’, ein Denkmal für all jene, die an mehr Freiheit glaubten und dafür ihr Leben ließen. Und ein Aufruf zum Hinschauen und Handeln.

Wo: Wann:
Kino Schauburg 15.06.2011, 20.30 Uhr; Einlass ab 20.00 Uhr
Brückstraße 66
44135 Dortmund - Stadt-Mitte

Nach dem Film stehen der Regisseur Ali Samadi Ahadi und Frau Khadijeh Moghaddam als Begründerin der Mütter vom Laleh Park, Frauenrechtlerin und ehemalige Gefangene des berüchtigten Evin Gefängnisses für Fragen zur Verfügung.

Video: SPIEGEL ONLINEVideo: SPIEGEL ONLI

به مناسبت سالگرد جنبش سبز دموکراسی خواهی در ایران " موج سبز" فیلمی از علی صمدی احدی


" موج سبز" فیلمی از علی صمدی احدی

این فیلم مستند - انیمیشنی که با استفاده از پیام های فیس بوک ، پیام های توییتر، ویدیو کلیپ های اینترنتی،
که توسط شهروندان خبرنگار گرفته شده است و با مصاحبه های مختلف، تصاویری بعد از اعتراضات میلیونی مردمی

به انتخابات مخدوش ۲۰۰۹ را به روی اکران آورده است، که بطرز وحشتناکی ما را با سوی دیگر این جنبش آشنا
می سازد، سوی زندان و شکنجه و مرگ.

ساختار این فیلم با دیالوگ ها و روایات دو جوان دانشجوی دختر و پسر، با اشاره به خاطرات آنان ،
در سخن گویه های با خود و نگاه به خاطرات آنان در تظاهرات ، زندان و شکنجه هایی که دیده اند، به جلو می رود

و بیننده را به طرز شگفت انگیزی وارد دنیای آنان و امید ها و ترس هاشان می کند و نشان می دهد که علیرغم همه رنج های که دیده اند، برای رسیدن به آزادی، حاضرند از همه چیز خود بگذرند

بعد از فیلم، کارگردان فیلم آقای علی صمدی احدی، که *جوایز متعددی برای این فیلم دریافت کرده اند،
و خانم خدیجه مقدم از فعالان جنبش زنان و از بنیاد گزاران کمپین یک میلیون امضاء و از بنیاد گزاران
گروه مادران پارک لاله برای سوال و جواب در محل حضور دارند

*علی صمدی جایزه خود را به نسرین ستوده، وکیل دادگستری دربند در ایران و جعفر پناهی و
محمد رسول‌اف دو همکار فیلمسازش تقدیم کرده است .

15.06.2011, 20.30 Uhr

Kino Schauburg
Brückstraße 66
44135 Dortmund - Stadt-Mitte

برگزار کنندگان برنامه :
حزب سبزهای آلمان - دورتموند
کانون حقوق بشر در ایران- دورتموند
حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۹, پنجشنبه

جلسه عمومى در پالتاك شنبه ٢١ مى ساعت ٨ شب به وقت اروپاى مركزى

جلسه عمومى در پالتاك

شنبه ٢١ مى ساعت ٨ شب به وقت اروپاى مركزى

گروه

Iran.asiya.Middle East

اطاق

Iran 20 june rooze jahani defa az zendanian siasi

۲٠ ژوئن روز حمايت از زندانيان سياسى در ايران

سخنرانان:

عليرضا رشيدى: زندانى سياسى سابق در زندان كهريزك

فاطمه رضايى: حاميان مادران پارك لاله

حسن ماسالى : فعال سياسى و فعال حقوق بشر

شيوا محبوبى: سخنگوى كميته مبارزه براى آزادى زندانيان سياسى, زندانى سياسى سابق

برگزار كننده: كميته مبارزه براى آزادى زندانيان سياسى

بیانیه بیش از 500 نفر از فعالان جنبش زنان و فعالان مدنی در اعتراض به شرایط ضدانسانی زندان زنان قرچک ورامین

سایت تغییر برای برابری

بیانیه بیش از 500 نفر از فعالان جنبش زنان و فعالان مدنی در اعتراض به شرایط ضدانسانی زندان زنان قرچک ورامین

29 اردیبهشت 1390

بیش از 500 نفر از فعالان جنبش زنان و فعالان مدنی با امضای بیانیه ای، اعتراض خود را نسبت به شرایط ضد انسانی زندان زنان قرچک ورامین اعلام کردند. آنان در این بیانیه ضمن اعتراض به ادامه بازداشت زندانیان سیاسی و به طور خاص نگهداری زندانیان زن در زندان قرچک ورامین ، خواستار تعطیلی فوری کلیه زندان های غیر قانونی و فاقد استاندارد، فراهم آوردن امکانات بهداشتی و رفاهی مناسب (با در نظر گرفتن نیازهای ویژه زنان و فرزندان ایشان)، اجرای اصل تفکیک مجرمین و در نهایت رعایت کلیه حقوق اولیه همه زندانیان -چه زندانیان سیاسی، چه غیر سیاسی- شده اند.

متن کامل این بیانیه در زیر می آید:
روز دوشنبه 19 اردیبهشت ماه 1390، رئیس سازمان زندان ها خبر از انتقال تمامی زندانیان زن استان تهران به زندان قرچک ورامین داد. براساس گزارش های منتشر شده، تاکنون تعداد زیادی از زنان زندان رجایی شهر کرج و اوین به این مکان منتقل شده اند. در این میان زندانیان سیاسی زن نیز بی بهره نبوده اند. در گزارش منتشر شده از سوی زندانیان سیاسی زن که به این زندان منتقل شده اند، زندان قرچک ورامین واقع در بیابان های اطراف تهران است. زندانیان در رابطه با جایگاه جغرافیایی این زندان می گویند: «همین بس که ما همچنان در عجبیم از آن که خانواده های ما چگونه خواهند توانست برای ملاقات با ما به این ینگه دنیا بیایند؟». این زندان شامل هفت سوله و در هر سوله بیش از ۲۰۰ زندانی نگهداری می شوند. عدم وجود کوچک ترین سیستم برای تهویه هوا؛ ایجاد ناراحتی های تنفسی جدی به دلیل بوی فاضلاب و شدت گازهای ناشی از آن و وجود تنها دو سرویس بهداشتی با دو اتاقک حمام برای بیش از ۲۰۰ نفر در هر سوله که همان محل شستن ظرف و لباس و استحمام نیز هست، زندان ورامین را به مکان مخوفی تبدیل کرده که از حداقل امکانات بهداشتی و رفاهی بی بهره است. محدودیت های به وجود آمده به خاطر سرویس های بهداشتی، عملا باعث شده است تا بسیاری از زندانیان از محیط سوله و مابین تخت ها به عنوان "سرویس بهداشتی" استفاده کنند. زندانیان از سه وعده غذایی منظم روزانه بی بهره هستند و تنها به میل زندانبان به آنها غذا داده می شود زیرا جیره غذا و آبشان کافی نیست. به گفته زندانیان، از آنجا که بسیاری از زندانیان کم سن و سال حتی زیر ۱۸ سال نیز در این زندان نگهداری می شوند، به وضوح می توان مشکل سوءتغذیه جدی را در میان بسیاری از آنها مشاهده کرد.

شایان ذکر است کلیه این موارد، برخلاف آیین نامه اجرایی زندان هاست. بر اساس ماده 91، 92 و 93 آیین نامه اجرایی زندانها محکومان می بایست از حقوق مربوط به بهداشت زندانیان مانند فراهم کردن پوشاک مناسب، رفع نیازمندی های بهداشتی (به ویژه برای زنان)، تهیه برنامه غذایی مناسب که دارای كالري و ويتامينهاي كافي باشد در سه وعده صبحانه، نهار، شام به همراه چاي يا آب آشاميدني سالم، برخوردار باشند. بر اساس ماده 100 و 108 آیین نامه نیز وضـع اماكن زندان بايد بر اساس اصول بهداشتي باشد و گرمابه و دستشوئي زندان بايد هميشه تميز بوده و به اندازه كافي دوش سرد و گرم در دسترس محكومان گذاشته شود. همچنین بر اساس تبصره 1 ماده 234 آیین نامه، محکومان می بایست به درخواست شخصی در نزديكترين زندان محل سكونت خانواده خود تحمل كيفر کنند تا خانواده آنها بتوانند به راحتی برای ملاقات آنها بیایند. متاسفانه به رغم موارد قانونی یاد شده، شاهد آن هستیم که در زندان نیز – مانند خانواده، اجتماع و قانون – بر زنان این سرزمین ستم وارد شده و اعتراض آنان به این شرایط ضد انسانی مثل همیشه با سرکوب و خشونت مواجه شده است. تا جایی که خانواده زنان زندانی نگران مرگ تدریجی فرزندان خویش و تبدیل این مکان به کهریزکی دیگر هستند.

ما جمعی از فعالان جنبش زنان وفعالان مدنی ایران، ضمن اعتراض به ادامه بازداشت زندانیان سیاسی و به طور خاص نگهداری زندانیان زن در زندان قرچک ورامین تحت چنین شرایطی، خواستار تعطیلی فوری کلیه زندان های غیر قانونی و فاقد استاندارد، فراهم آوردن امکانات بهداشتی و رفاهی مناسب (با در نظر گرفتن نیازهای ویژه زنان و فرزندان ایشان)، اجرای اصل تفکیک مجرمین و در نهایت رعایت کلیه حقوق اولیه همه زندانیان -چه زندانیان سیاسی، چه غیر سیاسی- هستیم. ما امضا کنندگان این بیانیه همچنین انتظار داریم که صدای اعتراض مان پیش از رخ دادن فاجعه ای دیگر در این زندان، مورد توجه مسئولان قضایی قرار گیرد.

اسامی امضاءکنندگان بیانیه:
آ. نظریان - آبتین زینعلی - آذر فتاحی - آذر کفائی - آراز فنی - آرتمیس حبیبی آزاد - آرزو عزیزی - آرش بهمنی - آرش حسینی پژوه - آرش نصیری اقبالی - آرشین وانگهی - آرمین آبادی - آرمین رحمانی - آزاد مراديان - آزاده به کیش - آزاده دواچی - آزاده کیان - آزاده میرحسینی - آسیه امینی - آناهیتا پوینده - آیدا ابروفراخ - آیدا سعادت - آینده آزاد - ابراهیم رحمتی - ابراهیم عبدالله زاده - ابولفضل عقیلی - احسان هوشمند - احسان ولیان - احمد باطبی - احمد جلالی فراهانی - اشکان منفرد - اعظم رمضانی - اعظم خاتم - افروزه پوشش - اکرم رستمی - اکرم موسوی - الناز ناطقی - الهه امانی - الهه شکرایی - الهه مشایخی - الهه مشعوف - اميد كوهى - امير فرشاد ابراهيمي - امید ایران‌مهر - امید سلامی - امید معماریان - امیر جواهری لنگرودی - امیر رشیدی - امیر نجفی - امیر نژادیان - امیرحسین میرابیان - انديشه جعفري - انسيه سلماني - اویس اخوان - ایران جلیلی ارومیه بابک بهرامی - بابک عظیمی - بردیا صالحی - بشیر احسانی - بلال مرادویسی - بنفشه جمالی - بنفشه حجازی - بها یمین - بهارا بهروان - بهجت حسینی - بهجت میری - بهرام امامی - بهرام چوبینه - بهرام شفیعی - بهرام شکیبا - بهروز فايقيان - بهروز فدائی - بهزاد راستی - بهزاد شریف - بهزاد مهرانی - بهمن امینی - بهمن حیدری - بهمن مباشری - بهنام خدابنده - بیژن بهاران - بیژن پیرزاده پرتو نوری علا - پرسا جعفری - پرستو اله یاری - پروانه قاسمیان - پروین ابراهیم زاده - پروین اردلان - پروین بختیارنژاد - پروین پرتوی - پروین شهبازی - پروین ملک - پریسا غفوری - پریسا کاکائی - پویا احمدزاده - پویا جهاندار - پویا عزیزی - پویان مکاری - پویش عزیزالدین - تارا سپهری فر - توران ناظمی - ثريا فلاح جعفر ابراهیمی - جلوه جواهری - جمیله نیرومندی - جواد رحيم پور - جیران مهــــربان - حجت نارنجی - حسن جعفری - حسن زارع زاده اردشیر - حسن شریعت مداری - حسن مکارمی - حسین اقتداری - حسین باقر زاده - حسین رزاقی - حسین علوی - حميده تقي زاده - حمید حمیدی - حمید رستمی - حمید فراهانی - حمید کوثری - حمیده نظامی - خاطره سلطاني - خدیجه مقدم - خسرو تجربه کار داریوش آشوری - داود داودی - درسا سبحاني - داریوش احمدی - دنیا اکبری - راحله فراهانی - راحله مدیری - راحیل آشناگر - راما هاشمی علیا - رامین امن گستر - رامین جهانبگلو - رجا فلاح - رحمان جودکی - رحیمه دقتی - رضا جعفریان - رضا حسین پور - رضا سیاووشی - رضا کریمی - رضا معرفت - رضا نوابی - رضا هیوا - رضوان مقدم - روجا بندری - روحی شفیعی - روشنک آسترکی - روناک نصیری - رویا صحرائی - رویا صدر - رویا طلوعی - رویا کاشفی - رویا میلانی - ریحانه حدادی - ریحانه رجایی - زرین مناجاتی - زهرا ابراهیمی - زهرا ایازی - زهرا بجاتی - زهرا جعفری - زهرا داوری - زهرا قنبری - زهره احسانی نیک - زهره اسدپور - زهره حسینی - زهره صادقی - زویا اسکندریان - زيبا ميرحسيني - زیبا لاهیجی - زینب پیغمبرزاده - زینب حلم زاده - ژيلا احمدی پور - ژيلا مكوندي - ژیلا گلعنبر - ژینا مدرس گرجی - ژینوس زبردست ساحل سیستانی - سارا اسمی زاده - سارا حلم زاده - سارا دره قلی - سارا صحرانورد فرد - ساغر رادنژاد - سام شاهدادی - سامان عباسی زاده - ساناز محسن پور - سانیا آوازپور - سپهر عاطفی - سپیده پورآقایی - سپیده یوسف زاده - ستاره الیاسی - ستاره تابنده - ستاره هاشمی - ستایش حسن پور - سجاد ویس مرادی - سحر صادقی - سحر کار - سرور صاحبی - سعید پورحیدر - سعید شریفیان - سعید قاسمی نژاد - سعید کلانکی - سعید مدنی - سلمان سیما -سمانه جودکی - سمانه موسوی - سمانه عابدینی - سمیرا نصیری - سمیه رشیدی - سمیه لک - سهراب براتی - سهراب بهداد - سهیلا شبرگ - سودابه فرخ نیا - سوده راد - سوسن زمردی - سوسن طهماسبی - سوفیا صدیق پور -سولماز ايکدر - سولماز شریف - سیامک بختیاری - سیامک شجاع - سیاووش جلیلی - سید مرتضی حسینی - سیده مرجان طباطبایی - سیروس دستاران - سیما حسین زاده - سیما رحیمیان - سیمین روزگرد - سیمین مرعشی - شایان وحدتی - شبنم موسوی - شقایق کمالی - شکوفه نریمان - شهاب الدین شیخی - شهرام تهرانی - شهره باستانی - شهروز ایازی - شهریار ایازی - شهلا باقردوست - شهلا جودکی - شهلا شفيق - شهلا عبقری - شهناز بیات - شیرین قهرمانی - شیرین قهرمانی - شیوا بدیهی نژاد صادق اسکندری - صادق شجاعي - صادق کمالی - صبا واصفی - صبری حسن پور - صبری نجفی - صدیقه جعفری - صدیقه فخر آبادی - صدیقه نامدار - صغری راجی - صفورا الیاسی - ضیاء صدرالاشرافی - ضیاءاله ریحانی - طاهره پژوهش - طاهره تولایی - طاهره خرمی - طاهره سوری - طلعت تقی نیا - طلیعه حلم زاده - طه ولی زاده - طیبه اصغر زاده - ظریفه نصیری - عباس خرسندی - عبدالکریم لاهیجی - عزیزالله بیضایی - عشا مومنی - عفت ماهباز - على غلامى - علي كلائي - علي نيكويي - عليرضا ساريخاني - علی ابراهیمی - علی اصغر هوشمندی - علی افشاری - علی اكبر مهدی - علی پورنقوی - علی جهانشاهی - علی ستاری - علی صادقی - علی صالح زاده - علی طایفی - علی عبدی - علی فتوتی - علی ماهباز - علی مشمولی - علی ندیمی - علی هنری - علیرضا صرافی فائزه دقتی - فائزه منزوی - فاطمه بهزاد - فاطمه بیاتی - فاطمه توانگر - فاطمه حقیقت جو - فاطمه رضایی - فاطمه ملک زاده - فتانه صادقی - فرامرز دادور - فرامرز یزدانی - فرح آریا - فرح شیلاندری - فرحناز عمادی - فرحناز محمدی - فرزانه بیضایی - فرزانه راجی - فرزانه سوری - فرزانه قربانی - فرزانه نظری - فرشاد آریا - فرشته بهاری - فرشته فراهانی - فرشته قاضی - فرشته مولوی - فرشید آذرنیوش - فرناز کمالی - فرناز معیریان - فرهاد افشار - فرهاد اقبال - فرهاد صدقی - فرهاد نعمانی - فروزان عاملی - فروغ رسولي - فروغ سمیع نیا - فروغ كرمزاده - فريده غائب - فریبا برومند - فریبا داودی مهاجر - فریبا فرنوش - فرید کاظمی - فریده رضوی - فریدون خلیل پور - فهیمه ملتی - فیروزه علوی كيوان مهجور - کارن جواهری - کاظم کردوانی - کامران چنگیزیان - کاوه آهنگری - کاوه رضائی - کاوه شعاعی - کاوه شیرزاد - کاوه کرمانشاهی - کاوه مظفری - کبری ابراهیمی - کبری کبریایی - کتایون اصلانی - کتایون عظیمی فرد - کورش پارسا - کوروش سلیمی - کوروش صحتی - کوهیار گودرزی - کیانا کریمی - کیوان مظفری - گلرخ جهانگیری - گوهر بیات - گیتا منبیلی - گیتی عدالتی - لاله بهروزی - لاله شاكري - لعیا تقی پور - ليلا سيف اللهي - لیدا جعفریان - لیدا حقانی - لیلا اسفاری - لیلا الیکایی - لیلا صادقی تبار - لیلا کرمی - لیلی ایمن ماریا منتظمی - مجتبي راجي - مجتبی نظریان - محبوبه اختری - محبوبه حسین زاده - محبوبه عباسقلی زاده - محسن نژاد - محسن هوشمند - محمد برزنجه - محمد شوراب - محمد صادقی - محمد توفیق اسدی - محمدحسین جعفری - محمدرضا اسکندری - محمدرضا رحیمی راد - محمدمجید سرافراز - محمود فرهادی نیا - محمود امیری مقدم - محمود نصیری - مرجان احمدی - مرجان خلیل پور - مرجان شجاعی - مرجان نمازی - مرضيه حسيني - مرضیه بخشی زاده - مرضیه شکیبا - مريم رحماني - مريم سجادپور - مریم ایزدی - مریم حکمت شعار - مریم حلم زاده - مریم رحمانی - مریم زارعی - مریم زندی - مریم شفیع پور - مریم طهماسبی - مریم عبدالرحیم کاشی - مریم عبدی - مریم کاویانی - مریم کسایی - مریم گودرزی - مریم مجد - مریم محسنی - مریم میرزا - مریم هدایتی - مریم یاسمین - مزدک قبادی - مژگان ثروتی - مسعود شب افروز - مسعود فتحی - معصومه زمانی - معین محمدی دهج - ملیحه احسانی - ملیکا بوستانی - منصوره بهکیش - منصوره فتحی - منوچهر شفائی - منوچهر شهرکی - منوچهر نامور آزاد - منور قنبری - منیره صمدی - منیره قاسمی - مهتاب حق پرست - مهتاب علمی - مهدی عبدالله پور - مهدیه فراهانی - مهران افشار - مهران براتی - مهران فرزانه - مهراوه كاظمي - مهرداد رضوانی - مهرداد مشایخی - مهسا صارمی - مهسا مرادی - مهشید زاهدی - مهناز علایی - مهناز محمدی - میترا شجاعی - میثم مهتدی - میلاد ملک - مینا مانی - مینا محبوبی - مینا نیک - مینو رئیسی نازنین افشین جم - نازنین رنجبر - نازی عظیما - ناصح فریدی - ناصر پويافر - ناصر رحمانی نژاد - ناهید توسلی - ناهید جعفری - ناهید حسینی - ناهید خیرابی - ناهید رنجبر - ناهید کشاورز- ناهید میرحاج - ناهید واحدی - نجيبه اسدپور - ندی پورمحمدیان - نرگس معینی - نریمان مصطفوی - نسرین الیکایی - نسرین حمیدی - نسیبه باقری مطلق - نسیم خسروی مقدم - نسیم سرابندی - نسیم سلطان بیگی - نوا امتثالی - نوشابه امیری - نوشین کشاورزنیا - نوید زمانی ‌- نوید محبی - نوید نریمان - نیره توحیدی - نیکزاد زنگنه - نیلوفر بیضایی - نیلوفر شیدمهر - نیلوفر ندیمی - نیما راوند - نیما فلاح - نیوشا فرهودی - هاجر كبيري - هادی محرمی نیا - هانیه ناظری - هایده تابش - هایده مغیثی - هدی کیانی راد - هما کبریایی - همایون مبصری - همایون مهمنش - هیدی کاظمی - ویدا جعفری - ویکتوریا آزاد - ياسمن نيلفروشان - یاسمین حشدری - یوسف میرزائی.

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۸, چهارشنبه

برای نجات جان حبیب الله لطیفی و شیرکو معارفی

برای نجات جان حبیب الله لطیفی و شیرکو معارفی

• گروهی از فعالین فرهنگی، مدنی، سیاسی و مدافعان حقوق بشر خواهان توقف فوری اجرای حکم اعدام حبیب الله لطیفی پور و شیرکو معارفی شده اند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه ۲٨ ارديبهشت ۱٣۹۰ - ۱٨ می ۲۰۱۱

اخبار روز: ۲۰۰ تن از فعالین فرهنگی، مدنی، سیاسی و فعالان حقوق بشری، زنان و روزنامه نگارن و تعدادی زیادی از نهادهای مدنی مدافق حقوق بشر و زندانیان سیاسی، طی فراخوانی توقف فوری اجرای حکم اعدام حبیب الله لطیفی پور و شیرکو معارفی و دخالت نهادهای داخلی و بین المللی را خواستار شدند. امضا کنندگان این نامه از نهادهای مدنی و فعالین حقوق بشر خواسته اند رای توقف اجرای سناریوی دوباره اعدام های سیاسی در ایران و به خصوص کردستان اقدام فوری و جدی نمایند.
متن فراخوان و اسامی امضا کنندگان به شرح ذیر میباشد:

احکام اعدام حبیب لطیفی و شیرکو معارفی جهت اجرا در دایره اجرای احکام استان
کردستان است.

بنا به گزارشات فعالان مدنی و افراد مطلع از وضعیت زندانیان سیاسی در سنندج، حکم اعدام حبیب الله لطیفی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام کرد که چند ماه قبل متوقف شده بود، توسط بالاترین مرجع قضایی تائید و مجددا به دایره اجرای احکام فرستاده شده است. خانواده حبیب الله لطیفی که همزمان با شدت گرفتن احتمال اجرای حکم حبیب الله لطیفی برای مدتی بازداشت شده بودند، بعد از آزادی از مصاحبه با رسانه ها در خصوص پروند فرزندشان منع شده اند، با این وجود الهه لطیفی، در مصاحبه ای ضمن تائید قطعی شدن حکم برادرش در دیوان عالی کشور، جزئیاتی را که فعالان مدنی سنندج در مورد این پرونده گفته اند تائید می کند.
از طرفی دیگر شیرکوه معارفی ٣۲ ساله، اهل بانه در نهم مهرماه سال ۱۳۸۷ دستگیر شد و از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب سقز متهم به محاربه و عضویت در کومله و به اعدام محکوم شد. شعبه ۴ دادگاه تجدید نظر استان حکم را عیناً تایید و در مهر ۸۸ نیز دیوان عالی کشور حکم را تایید کرده است. و مجددا به‌ دادگستری شهرستان سقز ارجاع داده‌ شده و از انجا به‌ شعبه‌ اجرای احکام فرستاده‌ شد. بنا به‌ گزارشات موثق شعبه‌ اجرای احکام پرونده‌ را به زندان، جهت اجرای حکم فرستاده‌ است. از این تاریخ هر لحظه‌ احتمال اجرای حکم این زندانی کرد وجود دارد.
این احکام غیر انسانی تداوم اعدام فعالین مدنی و سیاسی و زهر چشم گرفتن از مردم مقاوم کردستان را مدنظر دارد.
ما امضا کنندگان زیر بر این اعتقاد هستیم که رژیم می خواهد بار دیگر از کردستان به عنوان جولانگاه یکه تازی در جهت ایجاد فضای رعب و وحشت در ایران استفاده کند و هچنین رفتار دوگانه بیشتر نهادها و کشورهای به نام مدافع حقوق بشر در قبال وضعیت حقوق بشر در کردستان فرصت و زمینه لازم برای رژیم در جهت نیل به اهداف غیرانسانی
خویش فراهم ساخته است، بر این اساس ما ضمن محکوم کردن فشار بر فعالین سیاسی ایرانی و حکم اعدام، خواهان توقف فوری اجرای حکم اعدام حبیب الله لطیفی پور و شیرکو معارفی هستیم و از تمام نهادهای داخلی و بین المللی مدافع حقوق بشر می خواهیم از تمام ظرفیتهای دمکراتیک خویش برای توقف اجرای سناریوی دوباره، اعدامهای سیاسی در ایران و به خصوص کردستان استفاده بنمایند.


۱. جلیل آزادیخواه
۲. سیروس ملکوتی
٣. بهزاد خوشحالی
۴. رحمان جوانمردی
۵. هیمن سیدی
۶. هادی محمدی
۷. نوید مهرآور
٨. زاگروس خسروی
۹. امیر صلواتی
۱۰. شمزین جهانی
۱۱.آرام مدرسی
۱۲. آریز اندریاری
۱٣. فریبا محمدی
۱۴. شهین شهلایی
۱۵. اردلان فرجی
۱۶.منصور تیفوری
۱۷. کویستان فتوحی
۱٨. جمشید بهرامی
۱۹. هیرش علیزاده
۲۰. بیژن قبادی
۲۱. وریا محمدی
۲۲. مهین شکرالله پور
۲٣. شیلر باپیری
۲۴. صبری بهمنی
۲۵. جمال نجاری
۲۶. محمد ایزدی
۲۷. امجد حسین پناهی
۲٨.داود آذر فر
۲۹. کیهان یوسفی
٣۰. سیامک حیدری
٣۱. نظام زکریایی
٣۲. رفیق حسین پناهی
٣٣. عتا جمالی
٣۴. لقمان بیستونی
٣۵.حامد کهنه پوشی
٣۶.سلیمان چکولی
٣۷. مجید مارابی
٣٨. ارسلان یاراحمدی
٣۹. رسول سیلکه
۴۰. آسو پیروتی
۴۱. احمد اسکندری
۴۲. عتا ناسر سقزی
۴٣. پرویز رحیم زاده
۴۴. زاهد کردی
۴۵.علی دباغی
۴۶. کاوه کریمی
۴۷. جواد حیدری
۴٨. یوسف پاوی
۴۹. جوامیر مارابی
۵۰. منوچهر شفائی
۵۱. آسو صالح
۵۲.شاهو نادری
۵٣. اسماعیل زارعی
۵۴.مریم حکمت شعار
۵۵. ابراهیم کهنه پوشی
۵۶. منیر فرهودی
۵۷.دارا قریشی
۵٨.سعید سنندجی
۵۹. محمد حکیمی
۶۰. آرام ملکشاه
۶۱.ایمان شیر علی
۶۲. داود آذر دوست
۶٣. علی زیرک
۶۴. شهریار ایازی
۶۵. مرتضی پرویزی
۶۶.دکتر مهزاد امید مهر
۶۷. آذر میدخت فاضلی
۶٨.محمود شاکری
۶۹.کیومرث رستمی
۷۰. شهرام آزادی
۷۱. خلیل فتاحی
۷۲.کمال عبدی
۷٣.عارف نادری
۷۴.اسعد مرادی
۷۵. سعید خلیلی
۷۶.حسین علوی
۷۷. جواد ریاحی
۷٨. مهدی سامع
۷۹. منصور راوند
٨۰. فرهاد فلاحی
٨۱. سارو خلیقی
٨۲. فرانک حسین پناهی
٨٣. میترا درویشیان
٨۴. افسانه عبدالهی
٨۵. نسرین شریفی
٨۶. هوشنگ حامدی
٨۷. جلال حیدری
٨٨. مریم هدایتی
۹۰. ساناز یاوری
۹۱.فرزاد محمدی
۹۲. زاگروش اندریاری
۹٣. آرمان محمدی
۹۴. یاور بابایی
۹۵.شورش ناسری
۹۶.صلاح حسین پناهی
۹۷. سمیرا زارعی
۹٨.اشرف السادات امید مهر
۹۹. شیما مرادی
۱۰۰. داورد قمری
۱۰۱. جانی دیلان
۱۰۲. زهره محسنی پور
۱۰٣. آهو منصوری
۱۰۴. باسط کردستانی
۱۰۵. نکو انصاری
۱۰۶.کویستان جعفری
۱۰۷. نهیه خوشکلام
۱۰٨. صدیق احمدی
۱۰۹. فرزانه محمد پور
۱۱۰. جهانبخش رستمی
۱۱۱. هوگر موکری
۱۱۲. شافعه وتری
۱۱٣. عرفان شعبانی
۱۱۴. جلال ساعدپناه
۱۱۵. ساسان صادقی
۱۱۶. سبحان دارایی
۱۱۷. سیروان قبادی
۱۱٨. کاوه علای
۱۱۹. هادی نادری
۱۲۰. دانیال نورانی
۱۲۱. قادر امین پناه
۱۲۲. رضا سیاووشی
۱۲٣. علی اکبر تسچانگای
۱۲۴. صنم کازرونی
۱۲۵. پرویز هراتی نژاد
۱۲۶. جهان برجیان
۱۲۷. صادق خاک پور
۱۲٨. علی رزاقی
۱۲۹. آرش شکری
۱٣۰. جلیل خود بسوز
۱٣۱. معصومه ضیاع
۱٣۲. کامران عثمان پور
۱٣٣. دلیر کمانگر
۱٣۴. آرش ناجی
۱٣۵. ایساک مسیحی
۱٣۶. امیر حسین بهادری
۱٣۷. فرزین هدائی
۱٣٨. صدیقه جعفری
۱٣۹. هیوا رادن
۱۴۰. هوشنگ حامدی
۱۴۱. زهره محسنی پور
۱۴۲. علیرضا فلاحی
۱۴٣. آریا فلاحی
۱۴۴. مسعود خواجه علی
۱۴۵. جلال مظهری
۱۴۶. مهدی ساجدی
۱۴۷. حسن دانایی
۱۴٨. ژریک هارطونیان
۱۴۹. خسرو خواجه نوری
۱۵۰. مهران قدرخواه
۱۵۱. وحید حیدری
۱۵۲. نصر آباد امر الله ابراهیمی
۱۵٣. نرگس کرمانشاهی
۱۵۴. بنفشه بلوری
۱۵۵. حسن عربزاده حجازی
۱۵۶. کژال بلوری
۱۵۷. آفاق طوفانی
۱۵٨. هوشنگ سنندجی
۱۵۹. نسرین سارایی
۱۶۰. سایه حسن
۱۶۱. مسعود شعبانی
۱۶۲. حامد خیرآبادی
۱۶٣. فریبا داودی
۱۶۴. امیر حسین گنج بخش
۱۶۵. مهران براتی
۱۶۶. اکبر عطری
۱۶۷. علی میر فطروس
۱۶٨. آزاد سنجانی
۱۶۹. امیر احمدی
۱۷۰. ابراهیم سلیمانی
۱۷۱. خالدی سیاوشی
۱۷۲. هیوا کردستانی
۱۷٣. حسن عربزاده حجاز
۱۷۴. روزبه گرجی
۱۷۵. کیومرث محمدی
۱۷۶. آرش زکریایی
۱۷۷. ناسر راستینه
۱۷٨. سامان ایلخانی زاده
۱۷۹. کاوه معتمدی
۱٨۰. هاوار نجاری
۱٨۱. نوشین شاروخی
۱٨۲. ربابه جوزقی
۱٨٣. ابد شامی
۱٨۴. خسر کرمانشاهی
۱٨۵. یاسمین انصاری
۱٨۶. فرهاد عارفیان
۱٨۷. طاهر صابری
۱٨٨. کامران افرازی
۱٨۹. سارا محمدی
۱۹۰. علی شاهینی
۱۹۱. ادریس غفوریان
۱۹۲. سوسن بابایی
۱۹٣. روناک فدوی
۱۹۴. علی فتاحیان
۱۹۵. عتا کریمی
۱۹۶. فاطمه طباطبایی
۱۹۷.هژیر بلدی
۱۹٨. کیومرث ویسی
۱۹۹. عزیز آجی کند
۲۰۰. کارزان سنندج

جمعی از دانشجویان پیام نور استان کردستان
کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی
کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران - برلین
حامیان مادران پارک لاله/کلن
حامیان مادران پارک لاله/دورتموند
حامیان مادران پارک لاله/ لوس آنجلس - ولی
حامیان مادران پارک لاله/فرانکفورت
حامیان مادران پارک لاله / اسلو
حامیان مادران پارک لاله / ایتالیا
حامیان مادران پارک لاله / هامبورگ
سازمان حقوق بشر کوردوساید چاک
کمیته اقوام وملل --کانون دفاع از حقوق بشر در ایران
مرکز زنان کرد در شهر کلن آلمان
اتحادیه خانواده های زندانیان در بند کورد
سازمان ضد اعدام در کردستان
جوانان و دانشجویان موج سبز کلن
خانه کرد ، کلن آلمان
جمعیت جوانان کردستان ایران / سنندج
انجمن بیان - بلژیک